Σε μια κλωστή κρέμονται πλέον οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, που όσο περνά η ώρα σκληραίνουν τη στάση τους και ζητούν από τον Έλληνα Πρωθυπουργό την πλήρη υποταγή. Ζητούν από την Ελληνική κυβέρνηση να βάλει το μαχαίρι βαθιά στα πλευρά των πολιτών, με πρόσχημα τη σωτηρία της! Ζητούν από τη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία να ξεχάσει ότι ψήφισε πριν από λίγους μήνες, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι ξέχασαν τι συμφώνησαν στις 20 Φλεβάρη.

Και όλα αυτά τα ζητούν σήμερα, 10 Ιουνίου του 2015. Γυρνάμε το χρόνο πίσω 71 χρόνια και δείτε ειρωνεία.

Σαν σήμερα στις 10 Ιουνίου του 1944 ο Fritz Laufenbach, λοχαγός των SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει τον λόχο του από την Λειβαδιά προς το Δίστομο, όπου και άρχισε τη σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους. Τότε, οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.

Σήμερα, τη θέση του Γερμανού λοχαγού των SS έχει να πάρει με τη μορφή του Υπουργού Οικονομικών ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Τότε έσφαξαν ένα ολόκληρο χωριό. Τώρα θέλουν να σκοτώσουν έναν ολόκληρο λαό. Τότε χρησιμοποίησαν τα όπλα και τις λόγχες. Τώρα αυτά τα αντικατέστησαν με τα υπερσύγχρονα όπλα που λέγονται, ΦΠΑ, πρωτογενές πλεόνασμα και δημοσιονομικό κενό. Ποια η διαφορά; Το 1944 στο Δίστομο ο θάνατος ήταν φρικτός, αλλά ακαριαίως. Τώρα είναι αργός και βασανιστικός. Βλέπετε οι σύγχρονοι λοχαγοί των SS προτιμούν να σε βλέπουν να πεθαίνεις κάθε μέρα που περνά.

Πλέον είναι ολοφάνερο. Ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών συνεπικουρούμενος από τη Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάντ, θέλουν να θυσιάσουν μία χώρα προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Θέλουν να ποδοπατήσουν ένα λαό για να επιβάλουν τα προσωπικά τους σχέδια και επιδιώξεις. Θέλουν τους Έλληνες να είναι τα θύματα στο βωμό των αριθμών τους.

Τι κάνουν όμως οι Ευρωπαίοι πολιτικοί; Τι κάνουν οι …εμπνευσμένοι σωτήρες της μεγάλης οικογένειας που λέγεται Ευρώπη; Τι σκέφτονται ο Ιταλός, ο Γάλλος, ο Ισπανός; Μήπως ότι έτσι θα γλυτώσουν εκείνοι; Αμ δε. Όταν η όρεξη ανοίγει, δύσκολα βάζεις φρένο. Πολύ περισσότερο όταν υπάρχει όρεξη για πολλά πολλά κέρδη.

Η ευθύνη πλέον είναι αποκλειστικά στους Ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες και όχι στους τεχνοκράτες και τους χαρτογιακάδες τους. Ήρθε η ώρα λοιπόν οι ηγέτες να αποδείξουν ότι είναι αντάξιοι τους ρόλους τους.

Το βάρος της ευθύνης σήμερα το έχει η Καγκελάριος Μέρκελ. Σε αυτήν έλαχε ο κλήρος να αποφασίσει αν θέλει μια Ευρώπη αλληλεγγύης και Δημοκρατίας ή εάν επιλέγει μια Ευρώπη της υποταγής, που τη θέση του Γ΄ Ράιχ έχουν πάρει οι τεχνοκράτες και τα αφεντικά τους. Το βάρος είναι μεγάλο, τόσο μεγάλο που μπορεί να καταδείξει εάν τελικά είσαι πραγματικός ηγέτης ή έρμαιο οικονομικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων.