Του Παναγιώτη Μαμαλή*

Κυρία Κεραμέως είχα την τύχη να φοιτήσω ως μαθητής και να είμαι για χρόνια καθηγητής σε ένα από τα ιστορικά σχολεία της πόλης τη «Λεόντειο» ένα σχολείο που η ιστορία του είναι καταγεγραμμένη στα λεγόμενα “souvenir” δεν θα ήθελα να σχολιάσω τις πρόσφατες ανακοινώσεις σας ….απλά θα ήθελα να σας διευκολύνω στις μελλοντικές επιλογές και αποφάσεις σας.

Στα souvenir της εποχής.

Χατζηκυριάκος Γκίκας τα πρώτα του σχέδια ως τελειόφοιτος / μαθητής γνωστού στην εποχή Γάλλου καθηγητή της Σχολής- Αντρέας Βουρλούμης ως μαθητής σχεδίαζε τα σκηνικά στις θεατρικές παραστάσεις του Σχολείου- Δημήτρης Χαρισιάδης παρακολουθούσε τα μαθήματα φωτογραφίας των Freres και έπαιρνε τα πρώτα βραβεία – Γιάννης Παππάς, Σταύρος Ξενίδης, Μηνάς Χατζησάββας, Χρήστος Βαλαβανίδης πέρασαν από τη θεατρική σκηνή του θεάτρου μας ως μαθητές. Ο Φρέντυ Κάραμποτ από μαθητής διακρινόταν για τα υπέροχα σκίτσα του και αργότερα μάγεψε την υφήλιο με την τότε διαφημιστική καμπάνια του ΕΟΤ.

Ο Κοσμάς Ξενάκης στο σχολείο αποτύπωσε τα πρώτα του σχέδια, Ο Μίμης Πλέσσας έντυνε μουσικά τις θεατρικές παραστάσεις του σχολείου, τον Λουκά Καρυτινό το σχολείο τον παρότρυνε μετά από βράβευση στα δεκαέξι του να διευθύνει ορχήστρα στην Ιαπωνία , το σχολείο έστειλε για υποτροφία στην ΑΣΚΤ το ζωγράφο Αντώνη Απέργη στα εφηβικά του χρόνια, στις εντός του σχολείου μουσικές παραστάσεις αναδείχθηκε η μουσική ιδιοφυία του Βαγγέλη Παπαθανασίου ( OSCAR), στο σχολείο αναδείχθηκε η τεράστια δυναμική και το ταλέντο του Γεώργιου Απέργη (Λέοντας της Βενετίας) σε όλες τις εκθέσεις ζωγραφικής της εποχής τους τα πρώτα βραβεία ανήκαν πάντοτε στον Απόστολο Γιαγιάννο και Θόδωρή Πανταλέων.

Στα σχόλια για τους Βασίλη Αλεξάκη, Αντώνη Φωστιέρη, Γιάννη Ευσταθιάδη γίνεται ειδική μνεία για τη συγγραφική τους δεινότητα …Ντένης Ζαχαρόπουλος και Στάμος Παπαστάμος ήταν υπεύθυνοι πολιτιστικών ομίλων.

Ο κατάλογος ατελείωτος μέχρι και σήμερα …θα αδικήσω πολλούς με τη μη αναφορά τους.

Aν ανατρέχαμε και στις μνήμες άλλων σχολείων ίσως ανακαλύπταμε αντίστοιχες ιστορίες για τον Γιάννη Μόραλη τον Σπύρο Παπαλουκά Δημήτρη Πικιώνη, Γιάννη Τσαρούχη, Αλέκο Φασιανό και τόσους άλλους…

Τι αξίζει να προσέξουμε κα Κεραμέως;

Ότι σημαντικοί άνθρωποι στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας ξεκίνησαν την πορεία τους από το σχολείο γιατί είχαν ακόμα και σε καιρούς δύσκολους την πολυτέλεια να έχουν τα μαθήματα που σήμερα αφαιρούνται.

Με πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας ενημερωθήκαμε ότι καταργούνται τα καλλιτεχνικά μαθήματα στα Λύκεια γιατί είχαν «χαμηλή παρακολούθηση» (9% στην Α΄ Λυκείου για εικαστικά και μουσική) και «σποραδικότητα στη διδασκαλία».

Ας μη ξεχνάμε ότι τα μαθήματα αυτά ήταν κατ΄ επιλογή σε ένα μονοδιάστατο Λύκειο με μοναδική προοπτική τις εξετάσεις.

Αν βάζατε ως επιλογή τα θρησκευτικά, τη βιολογία, τα Λατινικά, τα νούμερα θα ήταν συντριπτικά υπέρ της κατάργησής τους. Δεν είναι αυτό σοβαρό κριτήριο επιλογής για την αποπομπή η την είσοδο κάποιων μαθημάτων.

Δηλώνει έλλειψη οράματος και παιδαγωγικής αντίληψης.

Παρακολουθώ τις εξελίξεις στην παιδεία ως μάχιμος εκπαιδευτικός από το 1984 ,έχω ζήσει την αντιφατικότητα των επιλογών σε θέματα Παιδείας-εκπαίδευσης σε όλο της το μεγαλείο …από απλά θεωρητικά πράγματα προσθαφαίρεση ενοτήτων ύλης ανάλογα με τις γνώσεις και τα διδακτορικά της συγγραφικής ομάδας…

Σημαντικότητα η όχι γνωστικών αντικειμένων ανάλογα με τους συντεχνιακούς συσχετισμούς σε διάφορα θεσμικά όργανα,

Ω!!! του θαύματος πριν λίγα χρόνια ανακαλύψαμε τη σημαντικότητα των project γιατί διευρύνουν τη θεματολογία της γνώσης, τη συνεργατικότητα και βοηθούν την ανάδειξη δεξιοτήτων, και σήμερα η αναίτια κατάργησή τους καταργεί άμεσα όλα αυτά τα οποία είχαν υιοθετηθεί για την εφαρμογή τους.

Είχαμε θεσμοθετήσει τη θεατρική παιδεία και το Υπουργείο βράβευε με ένα σκεπτικό τις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις …κάποια στιγμή το καταργήσαμε και αυτό.

Γεμίσαμε την Ελλάδα με τμήματα πληροφορικής αλλά περιορίσαμε τις ώρες πληροφορικής στα σχολεία …

Αρνούμαστε τη στείρα απομνημόνευση και επιλέγουμε τράπεζα Θεμάτων (Κονδύλι που είχε διατεθεί από Ε.Ε).

Θα μπορούσα να σας θυμίσω πάρα πολλές αντιφατικές επιλογές …αυτό όμως είναι θέμα που αφορά τους συμβούλους σας που πρέπει θεωρητικά να είναι γνώστες και να σας προφυλάσσουν.

Για την επικαιροποίηση του λόγου… τα μαθήματα που καταργήθηκαν, απευθύνονται στον μαθητή, τον ανήλικο και αδιαμόρφωτο, ακόμα, άνθρωπο, τον οποίο στόχευαν, να καλλιεργήσουν, να πληροφορήσουν και να εκπαιδεύσουν, συμβάλλοντας ποικιλότροπα στην εκδήλωση και πραγμάτωση του ευρύτερα μορφο-παιδευτικού ρόλου του Σύγχρονου Σχολείου που όλοι θεωρητικά θέλουμε και υποτίθεται ότι αναζητούμε. Αν κάποιοι σήμερα επαγγέλλονται το «Σχολείο του Μέλλοντος» πρέπει να αναγνωρίσουν, ότι σε έναν κόσμο όλο και πιο ομοιογενή, αλλά συγχρόνως όλο και πιο ετερογενή, η πολιτιστική δημιουργία είναι απαραίτητη.

Ειδικά σήμερα που μέσα από τη σύγχρονη τεχνολογία αναπτύσσονται νέοι τρόποι πολιτιστικής έκφρασης ειδικά στην covid-19 εποχή, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται νέα εργαλεία δημιουργίας πολιτιστικών προϊόντων και προτύπων κάτι που η νέα γενιά το έχει αντιληφθεί τα χειρίζεται και λειτουργεί σε νέα πλαίσια.

Ταυτόχρονα κάνουν την εμφάνιση τους νέες, πιο αποτελεσματικές μέθοδοι προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και δημιουργούνται καινοτόμες πρακτικές για την προώθηση της παγκόσμιας προβολής της…

Σήμερα λοιπόν εμείς καταργούμε αντί του να φροντίσουμε να ανανεώσουμε και να εκσυγχρονίσουμε το περιεχόμενο των πολιτιστικών σπουδών.

Έχουμε όλο το χρόνο να αναθεωρήσουμε…

*O Παναγιώτης Μαμαλής είναι καθηγητής Μαθηματικών στη Λεόντειο Σχολή Πατησίων

Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο reformer.gr είναι προσωπικές και εκφράζουν τον συγγραφέα.