Στις αρχές της δεκαετίας, πήγαινες να αγοράσεις μια χύτρα σε κατάστημα οικοσκευών – ηλεκτρικών και δύσκολα εύρισκες.

Μιλάμε για την εποχή των Capital Controls, όπου ο κάθε «φτωχός» έτρεξε να κρύψει τα χρήματα που είχε, έτσι ώστε να καταφέρει να δει φως στο βάθος του τούνελ.

Το φως όμως στο τούνελ ερχόταν μέσα από μία χύτρα.

Σε χύτρα έβαζε ο κόσμος τα χρήματά του και στη συνέχεια τα έθαβε στον κήπο, στο χωράφι ή κάτω από τα πλακάκια στην κουζίνα του σπιτιού του και έτσι είχε το κεφάλι του ήσυχο για την υγρασία, που θα κατάστρεφε τα ευρουλάκια του.

Χύτρα και πάλι χύτρα λοιπόν στις δύσκολες στιγμές της χώρας, αν και τώρα μάλλον δεν θα χρειαστούν ξανά.

Υ.Γ. Για καλό και για κακό, κρατήστε μια χύτρα στην κουζίνα σας, πάντα με την προϋπόθεση ότι θα έχετε κάτι να βάλετε μέσα.