Ένα Ποίημα πιο επίκαιρο από ποτέ

Το ποίημα της Kathleen Ο’ Meara (1839-1888) γραμμένο το 1869 την εποχή τoυ «Μεγάλου Λιμού» (Great Famine του 1850 στην Ιρλανδία), ταιριάζει τόσο πολύ στην εποχή του Σύγχρονης Πανδημίας του Κορωνοϊού και στον αποκλεισμό στο σπίτι.

Ένα ποίημα σχεδόν 200 χρόνων που έχει να μας διδάξει τόσα πολλά: για τη Στέρηση, την Απομόνωση, τη Σχέση μας με τον Εαυτό μας, τις Σχέσεις μας με τους άλλους, τις Προτεραιότητες μας, τι τελικά έχει αξία και το τι μετράει στη ζωή!.

Ας το διαβάσουμε προσεκτικά, ουσιαστικά και θα δώσω μια ελεύθερη απόδοση για να το κατανοήσουμε με τα μάτια της Ψυχής στο ΕΔΩ και ΤΩΡΑ.

Kathleen o’ Meara: «…και οι άνθρωποι έμειναν στο σπίτι….»

Και οι άνθρωποι έμειναν στο σπίτι

Και Διάβασαν βιβλία

Και Άκουσαν τα λόγια

Και άκουσαν μουσική

Και ξεκουράστηκαν

Και εξασκήθηκαν….

Και σκέφτηκαν και στοχάστηκαν αυτά που άκουσαν και τα ανέλυσαν και τα κατανόησαν με τα μάτια & τη γλώσσα της ΨΥΧΗΣ

Και αφουγκράστηκαν επιτέλους τη πολύτιμη εσωτερική τους φωνή, γιατί είχαν τη πολυτέλεια του χρόνου για να ακούσουν βαθύτερα,

να ξεκουραστούν,

να συλλογιστούν,

να ασχοληθούν με τέχνη,

να δημιουργήσουν,

να παίξουν,

Και να ανακαλύψουν τον ΥΠΕΡΟΧΟ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΑΥΤΟ τους!

Και έμαθαν σε καινούργιους Ρυθμούς και Τρόπους Ύπαρξης

Και μερικοί Διαλογίστηκαν,

Και άλλοι Προσευχήθηκαν,

Και μερικοί έκαναν και τα ΔΥΟ:

Και Μίλησαν και Άκουσαν τον Θεό μέσα τους.

Άλλοι χόρεψαν,

άλλοι τραγούδησαν,

άλλοι εκφράστηκαν καλλιτεχνικά,

άλλοι συνάντησαν τη ΣΚΙΑ τους, που είναι και αυτός ένας τρόπος ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ και ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ με τον Ανώτερο Εαυτό, το ΘΕΟ μέσα!

Και  Τελικά οι άνθρωποι άρχισαν να σκέφτονται διαφορετικά

Και από τη διαφορετική σκέψη άρχισαν να πράττουν και να επιλέγουν διαφορετικά

Και τελικά οι άνθρωποι άρχισαν να θεραπεύονται.

Κάποιοι άνθρωποι θεραπεύτηκαν χωρίς τους άλλους ανθρώπους που ζούσαν σε δρόμους Άγνοιας,

Εγωισμού,

χωρίς ΝΟΗΜΑ,

χωρίς ΨΥΧΗ !

Και η ΓΗ, η Αγαπημένη Μητέρα, άρχισε να θεραπεύεται και να θεραπεύει…..

Και όταν τελείωσε ο κίνδυνος και οι άνθρωποι βρήκαν ο ένας τον άλλον,

λυπήθηκαν για τους νεκρούς,

αλλά έκαναν νέες ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Και Ονειρευτήκαν νέα ΟΡΑΜΑΤΑ

Και Δημιούργησαν νέους Τρόπους ζωής και σχέσεων

Και θεράπευσαν τη Γη ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ, ακριβώς όπως θεράπευσαν τους ΕΑΥΤΟΥΣ τους!».

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ: ΤΖΙΝΑ Γ. Θανοπούλου, ΕD.M, M.A. HARVARD UNIVARSITY, Συμβουλευτική Ψυχολόγος