Η μάχη των μαχών θα δοθεί την Κυριακή 14 Ιουνίου στις κάλπες για την εκλογή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όχι όμως για το ποιος θα είναι ο νέος Πρόεδρος, όσο για να κοντύνει κατά το δυνατόν και να μην έχει τις απαιτούμενες δυνάμεις ενόψει της προεδρίας του.

Ο ίδιος ετερόκλητος μηχανισμός, αφού δεν κατάφερε να πάρει αυτά που ήθελε στο Συνέδριο το περασμένο σαββατοκύριακο, αφού δεν κατάφερε να κόψει το δρόμο προς τις κάλπες και την εκλογή Προέδρου του ΠΑΣΟΚ από τη βάση, τώρα δίνει μάχη μπας και καταφέρει να μην εκλεγεί Πρόεδρος από την πρώτη Κυριακή.

Στόχος αυτής της προσπάθειας, η πολιτική αποδυνάμωση του νέου Προέδρου και στη συνέχεια η διαπραγμάτευση με τον πιθανό νικητή. Μια διαπραγμάτευση που όπως πάντα θα αφορά σε προσωπικούς ρόλους και οφίτσια.

Δυστυχώς, κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ δεν βάζουν με τίποτα μυαλό. Δεν μπορούν να δουν ή δεν τους αφορά στο που έχει πέσει, που έχει φτάσει το ΠΑΣΟΚ. Για άλλη μια φορά ψάχνουν αυτό που πάντα έψαχναν και πάντα τους ενδιέφερε. Ο δικός τους ρόλος, τα δικά τους παιχνίδια, μέσα από τακτικισμούς και σούρτα φέρτα.

Για την ιστορία να πούμε ότι οι δυνατές περιοχές των τριών μονομάχων της Κυριακή είναι:

Για τη Φώφη Γεννηματά η Β΄ Αθήνας, η Στερεά Ελλάδα (κυρίως Εύβοια και Βοιωτία), τα Δωδεκάνησα και το Ηράκλειο Κρήτης.

Για τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο κυρίως η Πελοπόννησος με αιχμή την Αρκαδία και την Ηλία.

Για τον Ανδρέα Λοβέρδο το Λεκανοπέδιο Αττικής, η Αχαΐα και στην Κρήτη το Ρέθυμνο.