Γράφει ο Γιάννης Γαβρίλης
Ο βραβευμένος με 2ο Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας Γρηγόρης Βαλτινός σε μια από τις καλλίτερες ερμηνείες του.
Σε μια παράσταση που από την έναρξη της σε κερδίζει. Αν πω σε καθηλώνει, δεν θα είναι υπερβολή. Και.. αν και δίωρης περίπου διάρκειας όταν τελειώνει δεν θέλεις να κλείσει η αυλαία.
Με μια εξαιρετική όσο και ευρηματική σκηνοθεσία και απόδοση από τον Πέτρο Ζούλια που είδε το έργο από την σωστή του πλευρά, αυτή της τραγικής, κωμωδίας όμως, απέφυγε τον σκόπελο του ”μελό”, έφερε επί σκηνής όλη την αλήθεια του, την τρυφερότητα του, ξεπέρασε επιτυχώς την δυσκολία του έργου που ακροβατεί μεταξύ του φανταστικού και του πραγματικού, με επαλειμμένα αλλά από μεριάς σκηνοθέτη, ευρηματικά ”φλας μπακ” και μας οδήγησε να ”μυρίσουμε” τριανταφυλλιές, να ”γευτούμε” τους χυμούς που ο συγγραφέας του, τους προσφέρει με το αυτοβιογραφικό του αυτό έργο, αρκεί, να ανέβει με προσοχή και με το αυτονόητο ”κλείσιμο του ματιού” όσο και την απαιτούμενη στις μέρες μας ”φρεσκάδα” που χρειάζεται ένα έργο γραμμένο το 1968. Και.. ασφαλώς του χρειάζονται οι υπερβατικές ερμηνείες όπως αυτές που χαρήκαμε, που απολαύσαμε.
Γράφω για την παράσταση του ”DA” του έργου του Hugh Leonard που έχει ανέβει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο ”Ιλίσια”.
Με έναν εξαιρετικό Γρηγόρη Βαλτινό, στον ρόλο του καλοκάγαθου, αθώου και ανιδιοτελή κηπουρού τριαντάφυλλων ”DA” του πατερούλη (daddy), πλαισιωμένο από τις υπέροχες ερμηνείες των Μιχάλη Οικονόμου, Γιώργο Σουξέ, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Κωνσταντίνα Κλαψινού, Λάμπρο Κωνσταντέας, Βασίλη Παπαδημητρίου και την Ταμίλλα Κουλίεβα στον ρόλο της Μάνας.
Σε αρχική μετάφραση Αντώνη Γαλέου, Πρωτότυπη Mουσική Ευανθίας Ρεμπούτσικα, Σκηνικά Μαίρης Τσαγκάρη, Κοστούμια Νίκου Χαρλαύτη και Φωτισμούς Μελίνας Μάσχα.
Αν το είδατε πέρσι, να το ξαναδείτε. Θα διαπιστώσετε τις εξαιρετικές διαφορές από το περσινό ανέβασμα.
Αν δεν το έχετε δει, μη το χάσετε.



Συζήτηση σχετικά με post