Γράφει ο Γιάννης Γαβρίλης

Είναι σαφές, νομίζω, ότι ο Ντέιβιντ Μάμετ, ο Αμερικανός αυτός δραματουργός, το 2008 παίρνει την απόφαση να ”δραπετεύσει” από τα κορυφαία του έργα, τον ”Αμερικανό Βούβαλο”, την ”Ολεάννα”, το ”Οικόπεδα με θέα” και να συγγράψει ένα εντελώς διαφορετικό έργο από τα άλλα του. Εμπλέκεται με την σάτιρα και δημιουργεί το ”NOVEMBER” μια καταγγελτική μαύρη κωμωδία, όπου σατιρίζοντας τα λέει ”έξω από τα δόντια” ”δίνει στεγνά” από τον Πρόεδρο της Αμερικής, το Πλανητάρχη και καλά.. μέχρι και τους στενούς και περιφερικούς συνεργάτες του, όπως και το ευρύτερο περιβάλλον του, τους υποστηρικτές του, που απαρτίζονται από ”λαμόγια” (δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι), από ανθρώπους που εξυπηρετούν μόνο το συμφέρον τους και την τσέπη τους (μήπως και ο ίδιος ο Πρόεδρος το ίδιο δεν κάνει και η υστεροφημία του πρώτιστο μέλημα του ) που ξεπουλάμε συνειδήσεις, ανθρωπινά δικαιώματα, ήθη και έθιμα, (θα επιχειρηθεί να παραποιηθεί η Ημέρα των Ευχαριστιών και θα καταργηθεί η παραδοσιακή γαλόπουλα με χοιρινό αν ο εκπρόσωπος της Εθνικής Ένωσης Γαλοπούλας δεν πληρώσει κάποια εκατομμύρια), αντιστρέφοντας την ουσία των πραγμάτων σε αν-ουσία όσο και ειδεχθή παραπλάνηση και μετατροπή της Ιστορίας των Λαών(ο πληθυντικός δικαιολογείτε γιατί ο Μαμέτ απλώς παίρνει ως αφορμή τον Αμερικανό Πρόεδρο για να καταγγείλει την στάση των κυβερνήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο απέναντι στους πολίτες), τις επαίσχυντες οικονομικές συμφωνίες όλες κάτω από το τραπέζι, τις διαπλοκές με κορυφαία στελέχη της οικονομικής ελίτ, που επί της ουσίας αυτή κυβερνά.

Στο Θέατρο ”Τζένη Καρέζη” παρακολουθήσαμε μια άκρως ενδιαφέρουσα  παραστασιολόγια του ” NOVEMBER”. Και το γράφω αυτό γιατί το έργο είχε ξανανέβει στην Αθήνα (Θέατρο Εμπορικόν) το 2008 με μια άτυχη και άσκοπη διασκευή.

Εδώ τώρα, η  Μαμετική καταγγελτική φαρσοκωμωδία προσφέρθηκε στο κοινό ατόφια, χωρίς παρεμβάσεις και πιθανές παρερμηνείες, με το ”κέφι” που αρμόζει, με την σοβαρότητα που είναι κυρίαρχο στοιχείο της κωμωδίας, με ευθύνη απέναντι και στο έργο αλλά κυρίως στον θεατή του.

Δεν διαστρεβλώθηκε, δεν παρέκκλινε, υποκρίθηκαν όσα έπρεπε να λεχτούν για να ακουστούν και να κατανοηθούν, με έναν εύλογο και εύπεπτο θεατρικά, τρόπο. Ο Μιχάλης Σιώνας σκηνοθέτησε με ικανότητα την παράσταση, έστησε με χορογραφική ακρίβεια τους ηθοποιούς του σε αυτό το μεγάλης σκηνής θέατρο και ευρηματικά, καθώς προσφέρεται η σκηνή, τους έφερε δίπλα,  στους θεατές, να ερμηνεύουν..

Ο Σταυρός Σβηγκος  ως Τσαρλς Σμιθ, Πρόεδρος των Η.Π.Α. κυριολεκτικά απογειώνει τον χαρακτήρα του αποτυχημένου, εν ενεργεία ακόμη  Πρόεδρου, που με κάθε θεμιτό αλλά κυρίως αθέμιτο τρόπο προσπαθεί να επανεκλεγεί η τέλος πάντως να τα ” κονομήσει” απερχόμενος … και διπλά του..

Ως Άρτσερ  Μπράουν , ο Κώστας Καζανάς, εξαιρετικός ως το δεξί χέρι του Πρόεδρου , ο Νίκος Τουρνάκης ως Εκπρόσωπος της Εθνικής Ένωσης Γαλοπούλας, πειστικότατο λαμόγιο! η   Μαρία Χάνου ως Κλαρίς Μπέρνστιν, η γκέι επικοινωνιολόγος που συντάσσει τους λόγους του Πρόεδρου και τον εκβιάζει (δεν θα γράψω πως, θα το μάθετε όταν απολαύσετε την παράσταση) και ο Αργύρης   Λάμπρου είναι ο Ντουάιτ Κρακλ, ο  Ιθαγενής Αμερικάνος που τι ζητεί ο άνθρωπος.. να του παραχωρηθεί το μισό Μανχάταν για να κάνει καζίνο. 

Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννυ Μακλέλαν

Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Μουσική: Φώτης Σιώτας

Βοηθός Σκηνοθέτη: Άγγελος Νεράντζης

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη 21:15, Παρασκευή 21:00, Σάββατο 18:30, Κυριακή 21:15

Διάρκεια: 1 ώρα και 40 λεπτά

Προπώληση: https://www.more.com/theater/november/