Γραφεί ο Γιάννης Γαβρίλης

Έχει ανέβει στον Πολυχώρο VAULT.

Κάθε Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00.

Όπου τρεις γυναίκες, δημιουργοί της παράστασης, κατάφεραν να μας κερδίσουν. Και η παράσταση τους να αφορά και εμάς τους άντρες.

Πράγμα δύσκολο θα σκεφτείτε (οι άντρες). Μιας και η ιστορία που εξελίσσεται, όπως και η δράση της αναφέρεται σε μια γυναίκα που έχει φτάσει στην ηλικία της εμμηνόπαυσης.

Η ”κλιμακτήριος” της όμως και τα προβλήματα που της προκαλούν, σωματικά και ψυχολογικά είναι η πρώτη (και απλούστερη)  ανάγνωση του έργου. Υπάρχει κάτι πιο περά από αυτό που εκδηλώνεται με αφορμή την ”κλιμακτήριο”. Υπάρχει μια ζωή που δεν ήταν και η ιδανικότερη. Υπάρχει μια γυναίκα, ένας Άνθρωπος,  που πέρασε όλες τις αντίρροπες (η λέξη και με τις δυο ετυμολογικές έννοιες της) καταστάσεις που πρόεκυψαν κατά την διάρκεια της ζωής της, μέχρι να φτάσει εκεί κοντά στα πενήντα.

Και ο γάμος της με έναν όμορφο (και σχετικά ψηλό) Κινέζο, εξ ου και το επίθετο Γιουξουάν, ο εν συνεχεία χωρισμός της, η γέννηση του αγοριού της, η σχέση, αγάπης και μισούς με την μητέρα της, η νοσταλγική έλλειψη του πατέρα, οι εν συνεχεία ερωτικές της σχέσεις που μάλλον απέτυχαν, ο μοναχικός της αυνανισμός χωρίς ενοχές, όλα αυτά που την ωρίμασαν και επί τέλους αποφασίζει να σπάσει τα κοινωνικά στεγανά και να μιλήσει. Να μιλήσει και στον ίδιο της τον εαυτό βάζοντας τον απέναντι στο είδωλο της στον καθρέφτη που δεν είναι ένα απλό αντικείμενο αλλά ο αντικατοπτρισμός του χαρακτήρα μας. Να μιλήσει την γλώσσα της αλήθειας της, να εξομολογηθεί, να αντιπαρατεθεί με όλα και όλους και, πόσο μάλλον, με όλες τις φίλες (εντός εισαγωγικών φίλες..)  που την κουτσομπολεύουν, την απομονώνουν τρόπον τινά, γιατί δεν είναι ίδια με αυτές. Γιατί τώρα ξέρει και κυρίως μπορεί να αντιδράσει, να αλλάξει ακόμη και εκείνη την όποια ντροπή την διακατέχει, να μετατραπεί σε κατήγορο από κατηγορουμένη,  και να πάψει να είναι το ”θύμα’ του καθενός. Να ξεπεράσει τους φόβους της να  κάνει το ”Μεγάλο βήμα” προς την υπόλοιπη ζωή της. Να μαζέψει, να διπλώσει και να τα βάλει σε μια βαλίτσα όλα εκείνα που την έδεναν ασφυκτικά με την προηγούμενη ζωή της, να ανατρέψει  με θάρρος τα μη ανατρεπόμενα, να ανοίξει έναν καινούριο δρόμο προς την δίκη της και όπως εκείνη την καταλαβαίνει και την επιθυμεί,  Ελευθερία.

Τρεις γυναίκες λοιπόν, η Κική  Μαυρίδου που έγραψε το έργο, η Βάνα Πεφάνη (Βοηθός Σκηνοθέτιδας: Ντέπυ Παγκα) που σκηνοθέτησε και η Άντρια Ράπτη  που ερμήνευσε αυτόν τον δυναμικό, ψυχογραφικό (και ίσως κατά κάποιον τρόπο, βιωματικό;) μονόλογο, μας παρέσυραν  στον δικό τους θεατρικό κόσμο, αυτόν που αυτές δημιούργησαν για να μας εμπιστευτούν τις ανησυχίες τους, την αλήθεια τους, τον αγώνα τους για επικράτηση σε έναν ακόμη, και εν έτει 2024, ανδροκρατούμενο κόσμο, να δείξουν σε εμάς τους άντρες αυτά που και εμείς βιώνουμε αλλά η διαπαιδαγώγηση μας ως το ”ισχυρό φύλο” τάχα μου, αρνούμεθα να ομολογήσουμε.  Και  σε εκείνες  τις γυναίκες-μητέρες  με τις ”μεγάλες παρωπίδες” που αρνούνται πεισματικά να αντιληφτούν το δικαίωμα στις κόρες τους την αυτοδιαχείριση στη ζωής τους. Και σε εκείνους τους συντρόφους τους, που θεωρούν την όποια γυναίκα έχουν δίπλα τους, κτήμα τους, θέτοντας και ένα αναπάντητο ερώτημα. Τι σημαίνει ”καθωσπρεπισμός” και ποια είναι τα όρια του. Με εκείνη την ανόητη χιλιοειπωμένη φράση αμηχανίας ”Δεν είναι αυτό που νομίζετε” να υπεισέρχεται πάλι και πάλι, σατυρικά, ίσως και άκρως χλευαστικά όπως εξάλλου της ταιριάζει.

Είναι μια 80λεπτη παράσταση με όλα τα εχέγγυα που επιβάλλεται να υφίστανται στο λεγόμενο καλό Θέατρο, στο Θέατρο που δεν ”κουκουλώνει” κοινωνικά θέματα αλλά ασχολείται με αυτά και τα προβάλλει στον υπέρτατο βαθμό μέσω της εμπνευσμένης θεατρικής γραφής όπως έκανε η κ. Μαυρίδου, την ευρηματική σκηνοθεσία, σαν αυτή της κ. Πεφάνη και την αποδοτική και με απόλυτη  φυσικότητα ερμηνεία  της κ. Ράπτη. Μια παράσταση ρέουσα, που, ούτε μια στιγμή, δεν κάνει ”κοιλιά” με σκηνικά και ερμηνευτικά στοιχεία αξιοπρόσεκτα.

Απόλυτα η προσωπική μου άποψη, εδω. Από τους καλυτέρους θεατρικούς μονόλογους (που δεν είναι και λίγοι στο Θέατρο μας..) που έχω παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα.

Η Σκηνική διαμόρφωση του χώρου και τα κοστούμια δημιουργήθηκαν  από την  ce-lab.(Αναπαλαίωση σκηνικών: Άννα Κουρουπού). Ο σχεδιασμός των φωτισμών ανήκει στην σκηνοθέτιδα και η πρωτότυπη Μουσική που επενδύει την παράσταση και σε ορισμένα κομβικά σημεία επισημαίνει καθοριστικά την δράση, του εμπνευσμένου συνθέτη Μάνου Αντωνιάδη. Επειδή δε ακούγεται και μια φωνή κάποια στιγμή της παράστασης ως η Life coach ( Ναι, συμβουλεύτηκε και αυτήν η ηρωίδα μας) είναι της  Σμαράγδας  Καρύδη. Η επικοινωνία και η προώθηση της παράστασης από την  Νταίζη Λεμπέση.

Παραγωγή: VAULT theatre Plus

Προπώληση more.com : https://www.more.com/theater/i-iokasti-giouksouan-sti-xora-tis-klimaktiriou/