του Γιάννη Γαβρίλη

Που έχει ανέβει στο Θέατρο ‘’Κάτω από την Γέφυρα’’ στη Πλατεία ηλεκτρικού σταθμού στο Ν. Φάληρο.

Η Μάρτα Μπαρσελό, αυτή η Καταλανή θεατρική συγγραφέας και σε αυτό το έργο της (πρωτότυπος τίτλος: ‘’Πριν  έρθει ο Γερμανός’’), όπως και στο περισσότερο γνωστό στο θεατρόφιλο κοινό ‘’Μαμά’’, θα προβάλλει με τον ιδιαίτερα ευαίσθητο τρόπο γραφής της και την ευφυή κειμενική επιδεξιότητα της, την  περιγραφή προσώπων και χαρακτήρων που αν και βρίσκονται σε κατάσταση ψυχολογικής ή ψυχωτικής τάσης, είτε με κλονισμένη υγεία, τους τοποθετεί σε μια διάσταση που δεν τους έχει υποβάλει η τραγικότητα της κατάστασης τους, αλλά αντιθέτως με οδηγό το χιούμορ, την αισιοδοξία, την αξιοπρέπεια, επιβάλλονται, κυρίως στον ίδιο τους τον εαυτό, όσο και στο περιβάλλον τους, μη επιτρέποντας την λύπηση, την χειραγώγηση τους, τον χαρακτηρισμό τους, ως άτομα περιορισμένης ευθύνης και μη ικανά να αντιληφθούν την ζώσα πραγματικότητα, βιώνοντας έναν δικό τους κόσμο.

Η Μπαρσελό, περιγράφει εδώ, την αξιοπρεπή στάση της Τζούλιας Μπαλαγκέρ απέναντι στο πρώτο στάδιο της,  της νόσου Άλτσχαϊμερ. Διακωμωδεί την κατάσταση της, αναφερόμενη συχνά στην, οσονούπω, έλευση του ‘’Γερμανού’’ (εννοώντας τον Αλοΐσιο Άλτσχαϊμερ που περιέγραψε την εξελισσόμενη εκφύλιση του εγκεφάλου και που ως ιατρικός όρος αναφέρεται με το επίθετο του), χωρίς όμως να την καταβάλει, να την αγχώνει.

Αντιθέτως, κάνει σχέδια, κάνει μια λίστα με όσα επιθυμεί να πραγματοποιήσει, να ζήσει, να απολαύσει μέχρι και αυτήν την ερωτική συνεύρεση, με έναν παλιό της έρωτα, να ταξιδέψει, να αποδεχτεί την φύση και την στάση ζωής των τριών γιών της, να συνδιαλλαγεί με πωλητές, καταστηματάρχες, απλούς, σαν κι’ αυτή, ανθρώπους, να ξορκίσει την καταπιεστική θρησκευτικότητα, και το μη αναστρέψιμο της νόσου, να αμφισβητήσει ακόμη και τον γιατρό της με την επιθυμία της να ‘’νοιώσει ότι είναι ακόμη, ζωντανή’’, ότι έχει επιθυμίες, ότι ακόμη τίποτα δεν τελείωσε, έχει ακόμη τον χρόνο να γευτεί, να απολαύσει, πριν ‘’ο Άνεμος, ξεχάσει το όνομα της’’. Ο Άνεμος που αναπόφευκτα θα φυσήξει και θα της πάρει την μνήμη και το παρελθόν της, όσα νοητικά την καθιστούσαν ανθρώπινο ον, που για αυτήν δεν θα υπάρχει το παρόν, πόσο μάλλον το μέλλον.

Όλα αυτά που αναφέρει, που αποδίδει,  στο γεμάτο ελπίδα και αισιοδοξία, έργο της η Μπαρτσελό, και μέσω της μετάφρασης της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ, τα παρακολουθήσαμε να εξελίσσονται ευφρόσυνα, στον πίσω χώρο του Θεάτρου ‘’Κάτω από την Γέφυρα’’.

Με την επιλογή για να ανέβει εδώ, του ηθοποιού, σκηνοθέτη και δημιουργού του Θεάτρου αυτού, Νίκου Δαφνή. Να δημιουργείται μια εκφραστική απόδοση και ατμόσφαιρα, με την σκηνοθεσία (και επιμέλεια σκηνικού – κοστουμιών) του Κοραή Δαμάτη, (βοηθός σκηνοθέτη Μαντώ Δαφνή)… τις επιμελημένες εικαστικές σκηνικές κατασκευές της Ελένης Σουμή… τις ερμηνείες των Ιωάννας Γκαβάκου ως Τζούλια Μπαλαγκέρ, του Στέλιου Πετράκη, στους αρκετούς μικρούς ρόλους -χαρακτήρες που η Μπαρτσελό δημιούργησε ως υπάρξεις, ως ακόλουθοι μιας μνήμης που πάει να χαθεί… με την στοχευμένη και καθοριστική για την ατμόσφαιρα της παράστασης, μουσική επιμέλεια της Κωνσταντίνας Σαραντοπούλου.   

Μια παράσταση που ακολουθεί ένα εξαιρετικό κείμενο για την πορεία προς την απώλεια της νοητικής μνήμης, για το ‘’…δικαίωμα της εξηντάχρονης (και όποιας ή όποιου) Τζούλιας, να ζήσει με πάθος, πριν βυθιστεί στο σκοτάδι… Η Barcelό θα συγκινήσει τον θεατή, αλλά δεν θα τον συντρίψει’’. (Απόσπασμα του σημειώματος του Νίκου Δαφνή στο πρόγραμμα, για το έργο και την παράσταση).

Παραστάσεις: Σάββατο & Κυριακή στις 7μμ.
Διάρκεια: 70΄ χωρίς διάλειμμα

Θέατρο Κάτω απ’ τη Γέφυρα
Πλατεία ηλεκτρικού σταθμού Ν. Φαλήρου
Πληροφορίες στο 210.4816200

Προπώληση: more.com

Λίγα λόγια για το έργο:

Η Τζούλια, μια γυναίκα γύρω στα 60, χήρα, έχει από καιρό καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά με τη μνήμη της. Οι ιατρικές εξετάσεις επιβεβαιώνουν τις υποψίες της: πάσχει από Αλτσχάιμερ. Είναι ζήτημα χρόνου πότε θα χάσει εντελώς την προσωπικότητά της και πότε θα πάψει να αναγνωρίζει ακόμη και τους γιους της. Αποφασίζει λοιπόν, να φτιάξει μια λίστα με όλα όσα θέλει πραγματικά να κάνει, όσο είναι ακόμη σε θέση να παίρνει η ίδια τις αποφάσεις για τη ζωή της. Θέλει να απολαύσει κάθε πολύτιμο λεπτό, πριν ο «Γερμανός» κατακτήσει για πάντα το μυαλό της.

Ένα έργο για το φως, για την αγάπη, για όσα αξίζει κανείς να ζει.