Της Μαρίας Σμιλίδου

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο κόσμος έχει ήδη αλλάξει. Από την ώρα που μπήκα στο σπίτι το τηλέφωνο χτύπησε 3 φορές μέσα σε λίγα λεπτά. Ο φίλος μας ο Γιώργος που ζει στο Βερολίνο ειδοποίησε πως είναι καλά. Ευτυχώς… Τόσο αίμα πάλι, τόσος φόβος ξανά.

Στη Ζυρίχη πανικός. Στις Βρυξέλλες μεγάλη επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής… Στην Τουρκία εικόνες που ελπίζεις να μην είναι η αρχή για αυτό που ακολουθεί. Όλα μαζί συνθέτουν ένα λογικό χάος. Έχει το χάος λογική; Έχει. Είναι αυτό που ζούμε. Βαθιά μέσα μας όλοι ξέρουμε, αλλά αδυνατούμε να το κάνουμε λέξεις. Αγωνία στην Ευρώπη. Φόβος παντού. Είναι αυτή η αλληλουχία μαύρων γεγονότων που μοιάζουν με τα κοράκια – κακούς οιωνούς της αρχαίας τραγωδίας.

Εμείς ως Έλληνες ξέρουμε την δομική αρχιτεκτονική της τραγωδίας. Είναι γραμμένη στα κύτταρά μας . Την αισθανόμαστε. Εμείς ζήσαμε την οικονομική μας τραγωδία για 7 χρόνια. Για τους αρχαίους η ζωή κάνει 7 κύκλους που κρατά ο καθένας τους από μια επταετία. Άρα τώρα ανοίγει μια νέα επταετία. Ένας ακόμη κύκλος αλληλουχίας για την ανθρώπινη ιστορία. Μέχρι να καταστούμε ικανοί να δούμε το όλον της εικόνας. Να φτάσουμε στο ηθικό δίδαγμα. Όχι απλώς για να πούμε ότι ¨δήθεν¨ καταλάβαμε. Όχι.

Μέχρι να νιώσουμε την αλήθεια τη δική μας και του διπλανού μας και του παραδιπλανού μας . Μέχρι να νιώσουμε ένα, όλοι μαζί. Από το εδώ του καθενός, ως το Χαλέπι και ακόμη παραπέρα.

– Μαμά γιατί οι άνθρωποι κάνουν όλα αυτά τα άσχημα που φέρνουν πόνο σε άλλους ανθρώπους; Αυτό που λέτε …μακελειό;

-Γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει ακόμη την αλήθεια τους, τι έχει αξία στη ζωή. Και ο καθένας περνάει το ψέμα του για σωστό και νιώθει μίσος πολύ μέσα του.

Δύσκολες ερωτήσεις και ακόμη δυσκολότερες οι σωστές απαντήσεις. Αν υπάρχουν απαντήσεις.   Ζούμε στην εποχή που θριαμβεύει η τριγωνική λογική. Όλα διυλίζονται μόνο με το μυαλό και σε όλα τα επίπεδα. Το υπερ-μυαλό μας γιγαντώνεται. Η ψυχή μας στενεύει. Η καρδιά ατροφεί.

Ας πάρουμε την πολιτική σκηνή. Κυριαρχεί το μυαλό του ισχυρότερου. Συνήθως του πιο εμμονικού. Ή του πιο φανατικού. Ενίοτε -με αφετηρία και τα τελευταία παραδείγματα στην Γηραιά Ήπειρο- του πιο λαϊκιστή (όρος που εφευρέθηκε από τους παραπάνω τύπους ηγετών). Ο περίγυρος αυτών αποτελείται από εκτελεστικά όργανα. Θα μπορούσαν να είναι και ρομπότ. Έτσι χαράσσονται πολιτικές, ιδεολογίες και τακτικές.

Τώρα ας πάρουμε τις κοινωνίες. Είμαστε συναισθηματικά ανάπηρες κοινωνίες. Μόνο σκεφτόμαστε. Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε γιατί σκεφτόμαστε. Ή πέφτουμε ξεροί για ύπνο για να μην σκεφτόμαστε. Παινευόμαστε, χλευάζουμε τους άλλους, καμωνόμαστε τους σημαντικούς αλλά δεν έχουμε ιδέα πώς να αγαπάμε. Έτσι μεγαλώνουμε και τα παιδιά μας. Τα φορτώνουμε με δεξιότητες ενώ τα ξεφορτίζουμε από όλο το συναισθηματικό τους πεδίο. «Μην κλαις. Μη γελάς δυνατά. Μη ζητάς. Μην παραπονιέσαι. Κάνε αυτό που πρέπει».

Ζούμε στο απόλυτο χάος της λογικής μας.

Και ενώ δαπανούμε τόση ενέργεια για να υψώνουμε τα προσωπικά τείχη μας – ω του θαύματος!!! – η επιστήμη ανακαλύπτει ότι δύναται να γυρίσει τον χρόνο πίσω κατά 30 χρόνια με ένα είδος κυτταρικού αναπροσδιορισμού του ανθρώπινου οργανισμού και η Virgin Atlantic πιάνει μια θέση παραέξω για τα διαστημικά ταξίδια της επόμενης 10ετίας.

Σε μαύρη τρύπα είμαστε με όλα αυτά που ζούμε. Βρισκόμαστε στο χάος του άκρατου παραλόγου που γέννησε το τέρας της λογικής.   Άντε και μόλις βγούμε θα είναι έτοιμα και τα ταξίδια στον χωροχρόνο. Για όλους. Όχι μόνο για λίγους.

Αυτό το 2017 θα είναι γεμάτο εκπλήξεις!