Απρόβλεπτο ενδιαφέρον απέκτησε το Συνέδριο της ΚΕΔΕ που έληξε το Σάββατο στη Χαλκιδική. Το νέο αυτό ενδιαφέρον δεν αφορούσε την Αυτοδιοίκηση, αλλά την κεντρική πολιτική σκηνή και συγκεκριμένα τη μάχη για την ηγεσία της ΝΔ.

Η καλή ή κακή μέρα από το πρωί φάνηκε. Όταν δηλαδή ανακοινώθηκε, αφενός η παρουσία και ομιλία στο Συνέδριο του Προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά, αφετέρου η διοργάνωση εκδήλωσης από τον Πρόεδρο της ΚΕΔΕ Δήμαρχο Αμαρουσίου Γιώργο Πατούλη, αμέσως μετά την έναρξη του Συνεδρίου, με ομιλητή τον Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Για όποιον δεν κατανόησε αμέσως το… έργο, ενδεικτική ήταν η σκηνή που ο Αντώνης Σαμαράς εισήλθε στην αίθουσα του Συνεδρίου προς το τέλος της ομιλίας του κ. Πατούλη, πήρε το λόγο στη συνέχεια και αμέσως αποχώρησε.

Ποιοι στηρίζουν ποιους  

Το εσωκομματικό σκηνικό της Νέας Δημοκρατίας όπως διαμορφώθηκε στη Χαλκιδική ήταν το εξής:

• Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Γιώργος Πατούλης φαίνεται ότι στηρίζει καθαρά τον Δημήτρη Αβραμόπουλο στους στόχους του, όποιοι και αν είναι αυτοί.
• Οι «Σαμαρικοί» της Αυτοδιοίκησης στοιχίζονταν πίσω από τον Μακεδόνα Δήμαρχο Κυριζόγλου, καθώς και τον παλιό οργανωτικό της ΝΔ, Δημήτρη Καλογερόπουλο.
• Οι «Μητσοτακικοί» από την πλευρά πατούσαν στο γνωστό στήριγμά τους, Δήμαρχο Π. Φαλήρου Διονύση Χατζηδάκη.

Μπλέξαν τις γραμμές τους

Το ζήτημα μπερδεύτηκε με τη στάση των Δημάρχων της ΝΔ στο θέμα της Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου  για την υποχρεωτική κατάθεση των διαθεσίμων των Δήμων στην Τράπεζα της Ελλάδας. Οι «Σαμαρικοί» ακολούθησαν  την πιο σκληρή γραμμή της άρνησης για κατάθεση των διαθεσίμων, ενώ ο Γ. Πατούλης φάνηκε πιο συμβιβαστικός.

Παράλληλα οι προσκείμενοι στην οικογένεια Μητσοτάκη Δήμαρχοι, υιοθέτησαν τη συμβιβαστική γραμμή Πατούλη στο θέμα της υποχρεωτικής κατάθεσης των διαθεσίμων στην ΤτΕ, κίνηση που τους έφερε στην ίδια πλευρά με τους υποστηρικτές του Δ. Αβραμόπουλου, πιθανά όχι τυχαία.

Την Παρασκευή το απόγευμα έγινε μια προσπάθεια από τον Γιώργο Πατούλη να αποφευχθεί η λήψη απόφασης για το θέμα των διαθεσίμων και να παραπεμφθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ. Φάνηκε προς στιγμή ότι ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ δεν επιθυμεί με αφορμή τη διαφορά στάσης στο θέμα της ΠΝΠ να μετρήσει τα εσωκομματικά κουκιά Αβραμόπουλου και Σαμαρά.

Ωστόσο, τελικά δεν ήταν στο χέρι του να αποφύγει τις ψηφοφορίες. Σε σύσκεψη των αιρετών της ΝΔ η πίεση στον κ. Πατούλη ήταν αφόρητη και η τελική στάση της παράταξης αποφασίστηκε να είναι η παραπομπή μεν του θέματος στο ΔΣ της ΚΕΔΕ, αλλά με άρνηση κατάθεσης των αποθεματικών μέχρι τότε.

Η πρόταση τέθηκε με αιφνιδιαστικό τρόπο στο Συνέδριο το Σάββατο το πρωί. Την ίδια πρόταση στήριξε απολύτως και η προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ παράταξη υπό τον κ. Κοιμίση, συμπλέοντας έτσι με τους σκληρούς Σαμαρικούς.

Η στάση των ΣΥΡΙΖΑιων 

Η προσωπική αμηχανία του κ. Πατούλη έγινε έκδηλη όταν αντέδρασαν με τον αναμενόμενα έντονο τρόπο οι  σύνεδροι του ΣΥΡΙΖΑ και αρκετοί ανεξάρτητοι αιρετοί που έχουν ταχθεί υπέρ της αποδοχής της ρύθμισης, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες διευκρινήσεις από την κυβέρνηση. Ακόμη και πάνω στο Προεδρείο του Συνεδρίου ο κ. Πατούλης φαινόταν εκνευρισμένος και στριμωγμένος ανάμεσα στους σκληρούς «Σαμαρικούς».

Η πρόταση Πατούλη πέρασε άνετα, όπως αναμενόταν με βάση τους παραταξιακούς συσχετισμούς. Πέρασε όμως με μια ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν συνολικά οι μισοί σύνεδροι, καθώς πολλοί Δήμαρχοι επέλεξαν να μην παραστούν και νομιμοποιήσουν τη διαδικασία.

Μετά την αιφνιδιαστική ψηφοφορία οι σύνεδροι του ΣΥΡΙΖΑ στην ΚΕΔΕ και πολλοί ανεξάρτητοι αποχώρησαν, καταγγέλλοντας τον εκφυλισμό των διαδικασιών. Οπότε το Συνέδριο ολοκληρώθηκε με περίπου 100 παρόντες στους θεωρητικά 500 συνέδρους.

Στο δια ταύτα

Στο παρασκήνιο τώρα, οι φίλοι του Δ. Αβραμόπουλου διακινούσαν από την Πέμπτη  ότι «το Συνέδριο της ΚΕΔΕ βγάζει αλλαγή ηγεσίας στη ΝΔ ή νέο κόμμα». Μπορεί να είναι κι έτσι. Αλλά δεν αρκεί για αυτό μια ομιλία σε δείπνο. Οι πολιτικές γραμμές κρίνονται στις ψηφοφορίες. Με την υποχώρηση στους «Σαμαρικούς» και την τήρηση σκληρής αντικυβερνητικής γραμμής, ο κ. Πατούλης μπορεί να εξυπηρέτησε ένα κομμάτι της Αυτοδιοίκησης,  δεν εξυπηρέτησε όμως την εσωκομματική  στόχευση του. Είπαμε, δύσκολοι καιροί για παιχνίδια.