Γράφει ο Γιάννης Γαβρίλης

Σε μια δύσκολη περίοδο, λόγω της πανδημίας του Covid-19 όπου οι θεατρικές σκηνές εξακολουθούν στην χώρα μας να παραμένουν κλειστές, χαρακτηριζόμενες ως χώροι υψηλού κινδύνου μετάδοσης του ιού (;), οι άνθρωποι του Θεάτρου επιμένουν να προβάλουν την Τέχνη τους.

Μπορεί οι σε ”Live streaming” μεταδιδόμενες παραστάσεις να μην έχουν την αίγλη και την αμεσότητα που έχουν όταν αυτές παριστάνονται ”επί σκηνής”, όμως είναι κάτι.

Έχει το θεατρόφιλο κοινό, με ένα μικρό οικονομικό τίμημα, την δυνατότητα  να δει παλιές, ιστορικές παραστάσεις αλλά και καινούριες που δημιουργήθηκαν για να προβληθούν με αυτόν τον σύγχρονο τρόπο.

Και επίσης να προσφέρουν ένα σχετικό εισόδημα σε όλους (και δεν είναι λίγοι οι επαγγελματίες και οι θεατρικές ειδικότητες) που ζουν από το Θέατρο.

Τους επιτρέπουν (ειδικά στους ηθοποιούς) να εκφραστούν, να δημιουργήσουν, να ”κάνουν Θέατρο για την ψυχή τους” όπως έλεγε και ο Κούν.

Να μεταφέρουν στο κοινό, εμμέσως έστω, την μαγεία και την πολιτιστική  υπόστασή του, την διασκέδαση και την έμπνευση, την ένωση που προσφέρει σε διαφορετικούς πολιτισμούς και ανθρώπους ανά την Υφήλιο.

Το 1962 καθιερώθηκε από το Διεθνές Ινστιτούτου Θεάτρου ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα.

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου από μια χώρα-μέλος για να γράψει ένα μήνυμα, το οποίο και διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε σε όλον τον κόσμο.

Κατά καιρούς μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς, Ντάριο Φο, Ανατόλι Βασίλιεφ, Κριστόφ Βαρλικοφσκι,  Jessica A. Kaahwa, Ρόμπερτ Λεπάγκ, Dr Sultan Bin Mohammad Al-Qasimi κ.ά.

Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου είθισται να διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου.

Το φετινό μήνυμα που δεν θα διαβαστεί από τις θεατρικές σκηνές της χώρας μας, γράφτηκε από την Αγγλίδα ηθοποιό Έλεν Μίρεν και είναι αυτό…

«Διανύουμε μια πολύ δύσκολη εποχή για τις ζωντανές παραστάσεις και πολλοί καλλιτέχνες, τεχνικοί, τεχνίτες και γυναίκες αγωνίζονται σε ένα επάγγελμα που ήταν ήδη επισφαλές. Ίσως αυτή η διαρκής ανασφάλεια να τους κατέστησε ικανότερους να επιβιώσουν αυτής της πανδημίας με εξυπνάδα και θάρρος.

Η φαντασία τους έχει ήδη μετουσιωθεί μέσα σε αυτές τις νέες συνθήκες σε ευρηματικούς, ψυχαγωγικούς και συγκινητικούς τρόπους επικοινωνίας, πράγμα το οποίο οφείλεται φυσικά σε μεγάλο βαθμό στο διαδίκτυο. Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, αφηγούνται ο ένας στον άλλον ιστορίες. Η πανέμορφη κουλτούρα του θεάτρου θα ζει όσο παραμένουμε εδώ.

Η δημιουργική παρόρμηση των συγγραφέων, σκηνογράφων, χορευτών, τραγουδιστών, ηθοποιών, μουσικών, σκηνοθετών δε θα καταπνιγεί ποτέ και στο πολύ εγγύς μέλλον θα ευδοκιμήσει και πάλι με νέα ενέργεια και μια νέα αντίληψη του κόσμου που μοιραζόμαστε όλοι.

Αδημονώ!»

 Έλεν Μίρεν

Η Έλεν Μίρεν (Helen Mirren, 26 Ιουλίου 1945 – …) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, με πολλές συμμετοχές στον κινηματογράφο και το θέατρο. Το πραγματικό της όνομα είναι Ilynea Lydia Mironoff.

Έχει βραβευτεί με Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, με τέσσερα BAFTAs, με τρεις Χρυσές Σφαίρες, με τέσσερα Βραβεία Έμμυ και με δύο Βραβεία Καλύτερης Υποκριτικής, από το Φεστιβάλ Καννών. Ενώ, τέλος, το 2003, τιμήθηκε με τον τίτλο της Λαίδης από το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας, για την προσφορά της έως τώρα.

Η ‘Ελεν Μίρεν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1945. Η μητέρα της ήταν Αγγλίδα και ο πατέρας Ρώσος, ταξιτζής στο επάγγελμα. Ο πατέρας της επέλεξε, το 1955, να αλλάξει το όνομα της οικογένειας σε Μίρεν, για να κρύψει την καταγωγή του. Η Μίρεν από μικρή ηλικία ήθελε να γίνει ηθοποιός. Μάλιστα κέρδισε μια θέση στο National Youth Theatre ως έφηβη και σε ηλικία δεκαοκτώ χρόνων, συμμετέχει στην παραγωγή «Antony and Cleopatra». Μετά από διάφορες αξιόλογες ερμηνείες της στο θέατρο, στις αρχές του 1970, στρέφεται και στον κινηματογράφο. Αξιομνημόνευτη ερμηνεία της ήταν o ρόλος της, υποδυόμενη τη Βασίλισσα Ελισάβετ, στην ταινία «Η Βασίλισσα», το 2006.