Γράφει ο Γιάννης Γαβρίλης

Μετά από έντονες συζητήσεις και επανειλημμένες επαφές, μέχρι αργά το απόγευμα της Παρασκευής, (όπου καθυστερημένα ενημερώθηκαν οι πολιτιστικοί συντάκτες), του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Σωματείου εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου με τον Υφυπουργό Σύγχρονου Πολιτισμού Νικόλα Γιατρομανωλάκη, αποφασίστηκε τελικά, η στάση εργασίας που είχε εξαγγέλθει από τα δύο Σωματεία, διεκδικώντας την αναπροσαρμογή αποζημίωσης για τα εκτός έδρας εργασία (10 ευρώ αύξηση στο ξενοδοχείο και 5 ευρώ για τα έξοδα διατροφής, δηλαδή από 95 ευρώ να ανέλθει η αποζημίωση στα 110 ευρώ).

Βάσει της ανακοίνωσης που εξέδωσε το Σ.Ε.Η. «παρά τον εξαντιτλητικό διάλογο και μια χρονοβόρα διαδικασία η οποία ξεκίνησε πριν από έναν μήνα και ύστερα από επίσημη ενημέρωση-διαβούλευση, τόσο των διοικήσεων των Οργανισμών όσο και του εποπτεύοντος του Υπουργείου Πολιτισμού, (Υφυπουργό Σύγχρονου Πολιτισμού) η αδυναμία ικανοποίησης-έστω και με γραπτή δήλωση- ότι τα  συμφωνηθέντα σε προφορικό επίπεδο θα ικανοποιηθούν το αμέσως προσεχές διάστημα με αναδρομική ισχύ από την 1^η Ιουλίου (οπότε ξεκίνησαν οι περιοδείες), δεν μας αφήνει αλλά περιθώρια. Η απόφαση μας είναι η συνέχεια των κινητοποιήσεις με την πραγματοποίηση στάσης εργασίας την Παρασκευή 8 Ιουλίου από τις 22.00 έως τις 24.00, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα και στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου».

Αναρωτιόμαστε. Γιατί έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το ακραίο σημείο, όταν θα μπορούσε το Υπουργείο Πολιτισμού να κινηθεί πλέον ευέλικτα (τι γράφω τώρα ο αφελής, θα μου πείτε…) και με αμεσότητα (εξακολουθώ να γράφω… αφελώς) για την υλοποίηση των διαρκών, δικαίων αιτημάτων των εργαζομένων ηθοποιών και των Σωματείων τους.

Γιατί. Αφού ο χρόνος υπήρχε και παράλληλα υπήρχε εν εξελίξει, νομοθετικό έργο στη Βουλή, το πρωί της 8^ης Ιουλίου και μπορούσε να κατατεθεί η τροπολογία για την έκτακτη αύξηση των εκτός έδρας, δεν πραγματοποιήθηκε (τι αναρωτιέμαι ο αφελής. Αφού έχουμε μια τάση προς την κωλυσιεργία ως Κράτος).

Γιατί. Έπρεπε να ταλαιπωρηθούν και οι θεατές που επιθυμούσαν να δουν την παράσταση της «Μήδειας» σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού, οι οποίοι μάλιστα, είχαν εκδώσει εισιτήρια (εντάξει, δεν χάνονται η γίνεται επιστροφή χρημάτων, αλλά αυτό είναι το ζητούμενο;) και ξεκίνησαν από άλλες, ίσως και απομακρυσμένες περιοχές, αρκετή ώρα πριν για να είναι συνεπείς και τους βρήκε η ακύρωση της παράστασης στα μέσα, τουλάχιστον, της διαδρομής τους, πράγμα που σημαίνει ότι έπρεπε να γυρίσουν πίσω.

Αναρωτιέμαι (ρητορική η αναρώτηση). Θα αλλάξει επιτέλους κάτι σε αυτό το Κράτος που ούτε καν τον Πολιτισμό και τους ανθρώπους που τον αναπαραγάγουν και τον προβάλουν (και αυτόν έχουμε σε αυτή την χώρα, τουλάχιστον για να προβάλουμε), δεν σέβεται και δημιουργεί προβλήματα με την αναλγησία του (ή την αδιαφορία του;). Και να ήταν μόνο αυτό. Δημιουργεί και προσκόμματα με την γραφειοκρατική του επιμονή.