Κριτική: Γιάννης Γαβρίλης

Που έχει ανέβει στην Ταράτσα του Θεάτρου ‘’Λαμπέτη (Θερινή σκηνή ‘’Γ. Λεμπέσης’’)

Δεν άλλαξαν ούτε πρόκειται να αλλάξουν σε αυτή τη χώρα, ούτε οι πολιτικοί, ούτε η πολιτική.

Ούτε οι πολίτες. Ούτε η διαφθορά, που έχει γίνει τρόπος ζωής. Που είναι αναγκαία για να λειτουργεί ψηφοθηρικά. Και το κράτος να θριαμβεύει.

Τα ψηφαλάκια  μεγαλουργούν και ανεβοκατεβάζουν, όχι μόνο κυβερνήσεις, αλλά κυρίως συνειδήσεις. Το θέμα είναι ποιος θα προσφέρει και βεβαίως κάτω από το τραπέζι, τα περισσότερα, ποιος θα κερδίσει ψήφους που επικρατούν μέσω του ‘’δούναι και λαβείν’’ και το συμφέρον, χωρίς ιδεολογικές συνιστώσες ή συναισθηματισμούς και προβολή της ‘’καραμέλας.. ενσυναίσθηση’’.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία εκείνο που προέχει είναι η… ασυδοσία.

Και εκείνο που υπογείως λειτουργεί, αυτό που ευστόχως ονομάζουμε ‘’βαθύ κράτος’’, που είναι πολύ βαθύ, και απαραίτητο για να λειτουργεί απρόσκοπτα το Κράτος και οι λειτουργοί του.

Αυτά τα τόσο σημαντικά για την ουσιαστική Δημοκρατία, πήρε ως υλικά ο Άκης Δήμου και την περίοδο της καραντίνας, έγραψε το σκωπτικό θεατρικό έργο ‘’Τακούνια στον βάλτο’’.

Για να το ανακαλύψουν και να το αποκαλύψουν επί σκηνής άνθρωποι του Θεάτρου που έχουν μια  αξιοπρεπή πορεία στο χώρο που ξέρουν, μα και μπορούν να υποδυθούν πολιτικούς με θώκους, ούτως ειπείν, υπουργοποιημένους ανάλγητους κατεργάρηδες και όπως τους θέλει ο δημιουργός τους συγγραφέας, ‘’άπλυτους’’!

Ο Άκης Δήμου, έδωσε στον Αιμίλιο Χειλάκη και τον Μανώλη Δούνια την ευκαιρία να σκηνοθετήσουν το έργο του, με έναν καταιγιστικό ως προς τη δράση του τρόπο, με συνεχή πήγαιν’ έλα των ηθοποιών, με τον άκρως ειρωνικό, απόλυτα καταγγελτικό, διαβρωτικά κωμικό τρόπο, μέχρι σημείου που νομίζει ο θεατής ότι δεν βλέπει παράσταση, αλλά την ξεκαρδιστικά τραγική κωμικότητα της ζωής των ηγούμενων την Εξουσία.

Γιατί εδώ, δεν παριστάνεται κάτι που δεν υπάρχει. Γιατί εδώ, είναι σαν να βρίσκεσαι όντως στην κρεβατοκάμαρα ενός Υπουργού (όπως θέλησε να είναι ο σκηνικός χώρος όπου εξελίσσεται η δράση, ο συγγραφέας του). Και το ‘’γελοίο του πράγματος’’ (μιας και ομιλούμε, θεατρικά πάντα, περί πολιτικής!), αυτό που προσφέρεται στον θεατή απλόχερα, είναι η πειστικότητα των υποκρίσεων που λειτουργούν υπό το πρίσμα του γελοίου, με οδηγό την  υπερβολή. Και η, με σωστές δόσεις υπερβολή, μπορεί να ευδοκιμήσει και να δημιουργήσει και φόρμα και δομή θεατρική, όταν οι ηθοποιοί που βρίσκονται επάνω στη σκηνή, έχουν τα υλικά, γνωρίσουν τις δόσεις που πρέπει να χρησιμοποιήσουν, ώστε να δημιουργηθεί η αξιοπρέπεια και η σοβαρότητα που εμπεριέχονται στην κωμωδία.

Και το ευτυχές γεγονός. Διακρίναμε ότι υπάρχει το απαιτούμενο επίπεδο στη συγκεκριμένη παράσταση , ώστε η κωμωδία να μη γίνει… σαχλαμάρα. Και μόνο άνθρωποι που γνωρίσουν καλά το Θέατρο και την υποκριτική, που γνωρίζουν τον τρόπο που πρέπει μια κωμωδία να σκηνοθετηθεί, που ξέρουν πως αυτή είναι ένα ιδιαίτερο είδος Θεάτρου, που μόνο η γνώση, η προσοχή, η ευφυΐα, η εξυπνάδα των συντελεστών και η ευρηματικότητα, μπορεί να φέρει το ποθητό αποτέλεσμα. Που είναι, όχι μόνο η διασκέδαση του θεατή, αλλά και η πρόκληση του θυμικού του. Το να κάνεις τον/την θεατή  να γελάσει, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση.

Και στην Ταράτσα του Θεάτρου Λαμπέτη (Θερινή σκηνή Γ. Λεμπέση), δημιουργείται η κατάλληλη και ευφρόσυνη ατμόσφαιρα για να προσφερθούν όσα ανωτέρω ανέφερα και μάλιστα αξιοπρεπώς απλόχερα, από τους πέντε σημαντικούς ηθοποιούς του Θεάτρου μας.

Αιμίλιος Χειλάκης (που η αξιοπρέπεια (και) της κωμικότητας του, σε κερδίζει. Ο κ. Χειλάκης μπορεί και το αποδεικνύει σε κάθε παράσταση του, να μεταμορφώνεται και  να αλλάζει, να διευρύνει την υποκριτική του, να αποφεύγει, ικανότατα, την τυποποίηση και την μανιέρα.)

Αθηνά Μαξίμου (που εντυπωσιάζει με την ικανότητα της διαχείρισης της κωμικής της ερμηνείας. Εντυπωσιακά επιβάλλει τον χαρακτήρα της, ‘’εντελώς αλλού για αλλού ’’ συζύγου πολιτικού ανδρός που κύριο μέλημα της είναι οι… γόβες με τακούνι. Κατά την γνώμη μας η κ. Μαξίμου κερδίζει το στοίχημα της υπόκρισης εδώ,  σε έναν ρόλο που έχει πολλές παγίδες για να ‘’πέσει’’ ένας/μια ηθοποιός και να βρεθεί ερμηνευτικά εκτεθειμένος.)

Μαριάννα Τουμασάτου ( που είναι.. ασυγκράτητη, επιβάλλεται με την ιδιαίτερη θεατρική της προσωπικότητα και στον ρόλο της τρελαμένης συγγραφέως. Τόσο πειστική η κ. Τουμασάτου, που σε συγκεκριμένες στιγμές της δράσης, κυριολεκτικά ‘’αλωνίζει (και φαίνεται να το χαίρεται, όπως κι’ εμείς εκείνη) τη σκηνή με μια χαριτωμένη θεατρική διάθεση)

Αλέκος Συσσοβίτης ( που ξέρει πως να ‘’σταθεί’’, να ‘’κινηθεί’’ και πάντα μελετημένος, υπηρετεί υποκριτικά και ρόλους σε Αρχαία Τραγωδία, σε έργα ρεπερτορίου και είναι και ιδιαίτερος κωμικός ηθοποιός, γνωρίζοντας και οριοθετώντας τον τρόπο που η υπόκριση, για να μη ‘’ξεφύγει’’, επιβάλλεται να την διαχειρίζεται ο ηθοποιός. )

Δημήτρης Φιλιππίδης ( που στην παράσταση δίνει μια αξιοπρεπή ερμηνεία στον ρόλο του δημοσιογράφου).

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Ένας Υπουργός, η γυναίκα του, ένα στέλεχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μια εκκεντρική, φιλόδοξη συγγραφέας κι ένας ανερχόμενος, εξίσου φιλόδοξος δημοσιογράφος. Ένας φλογερός (λέμε τώρα) έρωτας, που κάποιοι δεν μπορούν να ξεχάσουν και κάποιοι δεν θέλουν να θυμούνται. Μια επέτειος γάμου που εξελίσσεται σε φάρσα, ένα σωρό άπλυτα που βγαίνουν στη φόρα (αλλά δεν υπάρχει νερό για να πλυθούν) και η δημόσια ζωή μιας χώρας που από άλλα κινδυνεύει και γι’ άλλα καίγεται . Και όλα αυτά ενώ όλοι περιμένουν από στιγμή σε στιγμή την άφιξη του Πρωθυπουργού στην δεξίωση.΄

Όσο για το ερώτημα.. τι σχέση έχουν τα τακούνια με τον βάλτο… όχι δεν θα σας το αποκαλύψω.

Αυτή την κυρίαρχη και δεσπόζουσα σχέση θα σας την ξεκαθαρίσει η παράσταση που σας συνιστώ να την δείτε. Γιατί να την δείτε; Γιατί είναι μια ‘’ποπ πολύχρωμη κωμωδία εντός των γκρίζων ζωνών της Εξουσίας (και όχι μόνο!).

Ταυτότητα παράστασης:

Κείμενο: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία: Μανώλης Δούνιας – Αιμίλιος Χειλάκης

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη

Μουσική – Ηχητικός Σχεδιασμός: Κώστας Νικολόπουλος

Φωτισμοί:  Νίκος Σωτηρόπουλος

Βοηθός Σκηνοθετών: Θάνος Χατζόπουλος

Βοηθός Σκηνογράφου : Νεκταρία Ηλιάκη

Φωτογραφίες-Trailer : Έφη Καρανικόλα

Ημέρες παραστάσεων : Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη & Τετάρτη

Ώρα έναρξης : 21.00

Ακολουθεί περιοδεία σε επιλεγμένους σταθμούς.

Χώρος: Ταράτσα Θεάτρου Λαμπέτη (Λ. Αλεξάνδρας 106, Αθήνα) μέχρι τις 29/7 και επιστρέφει στις 24/8 για να παίζεται μέχρι τις 23/9

Προπώληση από more.com για τις παραστάσεις στο Λαμπέτη και για την περιοδεία.