Δημ. Κουτσούμπας: Η πολιτική εμπορευματοποίησης της Υγείας καταρρέει μπροστά στα ράντζα της ντροπής

Σχόλιο

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, κατά την επίσκεψή του σήμερα στο νοσοκομείο “ΑΤΤΙΚΟΝ”, συναντήθηκε επίσης και με το ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου. Στη συνάντηση συμμετείχε ακόμα και η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Στη συνάντηση τα μέλη του ΔΣ του σωματείου έθεσαν στον Δημήτρη Κουτσούμπα τα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο, το οποίο καλύπτει όχι μόνο περιστατικά από τη Δυτική Αθήνα, αλλά και από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, των νησιών, αλλά και νομών της Πελοποννήσου. Το μεγάλο πρόβλημα του νοσοκομείου, το οποίο έχει πάρει μόνιμο χαρακτήρα είναι η νοσηλεία ασθενών σε ράντζα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περίθαλψή τους. Οι ελλείψεις σε μόνιμο υγειονομικό προσωπικό, αλλά και μέσα και υποδομές, λόγω της λειψής χρηματοδότησης, δημιουργούν επιπλέον προβλήματα.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας τόνισε πως το ΚΚΕ γνωρίζει και έχει αναδείξει με παρεμβάσεις του την κατάσταση που επικρατεί στο “ΑΤΤΙΚΟ”, αλλά πάντα έχει σημασία και η άμεση ενημέρωση, γιατί είναι διαφορετικό να συζητάς μέσα στο χώρο δουλειάς και δια ζώσης, να βλέπεις μια σειρά πλευρές, να αντλείς και επιχειρήματα που μπορείς να αξιοποιήσεις στην κοινωνία, στο εργατικό – λαϊκό κίνημα, ευρύτερα στο κίνημα των υγειονομικών, άλλων κλάδων, αλλά και στη Βουλή και παντού, όπου σου δίνεται η δυνατότητα για να τα προβάλεις.

Το “Αττικό”, έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί βρίσκεται σε μια περιοχή και καλύπτει έναν τεράστιο χώρο με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο ,που είναι φτωχά λαϊκά στρώματα, εργαζόμενοι, φτωχοί άνθρωποι, οι οποίοι θέλουν να ακουμπήσουν εδώ, έρχονται να γιατροπορευτούν. Δεν μπορούν να πάνε στα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία του Αμαρουσίου και της Κηφισίας, ούτε οπουδήποτε αλλού, έρχονται στα δημόσια νοσοκομεία, εκεί που ξέρουν ότι είναι ο γιατρός και ο νοσηλευτής που θα τους συμπαρασταθεί. Χώρια που το νοσοκομείο εδώ επιβαρύνεται και από τις διακομιδές από την υπόλοιπη Αττική, αλλά και από νησιά του Αιγαίου, από την Πελοπόννησο, περιοχές όπου δεν έχουν μεγάλα δημόσια νοσοκομεία και έρχονται εδώ. Άρα, χρειάζεται να αναδειχτεί αυτό.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ επεσήμανε πως δεν είναι μόνο το “Αττικό,
η ίδια κατάσταση, δυστυχώς, επικρατεί λίγο ως πολύ σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, τα οποία έχουν επιβαρυνθεί, λόγω μιας ολόκληρης πολιτικής, η οποία δεν είναι μόνο της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ που τη γνωρίζουμε, αλλά προηγήθηκαν κι άλλες κυβερνήσεις οι οποίες πορεύτηκαν στην ίδια ρότα της εμπορευματοποίησης της υγείας, της ιδιωτικοποίησης, της απαξίωσης στην ουσία, σταδιακά του δημόσιου συστήματος υγείας. Έτσι ώστε πιο εύκολα να περνάει ή δήθεν “αναγκαιότητα” του ιδιώτη, του ιδιωτικού τομέα, όπου θα συνυπάρχει “πολύ ωραία” με το δημόσιο, πράγμα που δεν γίνεται και το δείχνει η πράξη. Έτσι έκλεισαν και μια σειρά Νοσοκομεία, όπως το Λοιμωδών ή άλλα σε όλη την Ελλάδα και εδώ στην Αττική. Όπως τώρα συμβαίνει με το παιδιατρικό της Πεντέλης, όπου αναστέλλουν τις εφημερίες ή και άλλα που σκέφτονται να τα συγχωνεύσουν και στην επαρχία που πάλι θα την πληρώνει η πρωτεύουσα, γιατί ο κόσμος θα έρχεται εδώ.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρθηκε στην υποβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα ασθενείς οι οποίοι θα μπορούσαν να απευθυνθούν σε ένα κέντρο υγείας, στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας αν υπήρχε, αναγκάζονται για παράδειγμα να έρθουν στο “Αττικό”, σε ένα μεγάλο πανεπιστημιακό νοσοκομείο και αυτό επιβαρύνει επιπλέον την κατάσταση που υπάρχει εδώ. Όλα αυτά τα ζείτε, όπως κι εμείς από σας τα γνωρίζουμε. Χώρια που όλοι μας έχουμε συγγενείς, φίλους, γνωστούς που έρχονται στα νοσοκομεία και μας λένε από πρώτο χέρι τι βιώνουν και οι ασθενείς και φυσικά κι εσείς οι ίδιοι που είστε αντιμέτωποι και με ηθικά διλήμματα. Τι να κάνεις όταν και συ ο ίδιος είσαι εξοντωμένος, χώρια που δεν μπορείς να οργανώσεις την οικογενειακή, την υπόλοιπη ζωή σου σαν άνθρωπος, σαν γιατρός, σαν νοσηλευτής. Όλα αυτά τα ζητήματα είναι πακέτο και έτσι πρέπει να τα βλέπουμε και ως κίνημα να τα παλεύουμε και να τα αναδεικνύουμε.

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας για την κατάσταση με τα ράντζα, τόνισε πως είναι “εικόνα ντροπής”, όπως επίσης και οι τεράστιες ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, μαζί βέβαια με τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίες που υπάρχουν για γιατρούς και νοσηλευτές. Η γραμμή τους είναι να ενισχυθεί ο ιδιωτικός τομέας και δυστυχώς, απ’ ότι βλέπουμε δύο χρόνια μετά την πανδημία η κατάσταση χειροτερεύει.

Η λογική τους είναι αυτή που είπε ο Μητσοτάκης στη συνέντευξή του, “δεν χρειάζονται ΜΕΘ, δεν χρειάζονται κλίνες”, γιατί η πανδημία θα τελειώσει. Κι αυτό για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, το ότι δεν φτιάχνουν ΜΕΘ, δεν επιτάσσουν τον ιδιωτικό τομέα υγείας, ζήτημα το οποίο και εμείς ως κόμμα και το κίνημα των υγειονομικών έχει θέσει απ’ την πρώτη στιγμή. Κι όχι όπως λένε τα άλλα κόμματα, “να τον επιτάξω και να τον χρηματοδοτήσω κιόλας”, γιατί ο ιδιωτικός τομέας έχει κερδοφορήσει σε συνθήκες που πεθαίνει κόσμος. Στην πανδημία τα κέρδη τους έχουν εκτοξευθεί. Τελικά, αποδεικνύεται ποιος έχει την πραγματική εξουσία.

Τέλος, ο Δημήτρης Κουτσούμπας τόνισε πως εμείς σαν κόμμα θα θέσουμε στη Βουλή τα ζητήματα με ερωτήσεις, αναφορές, όμως η δυνατότητα του κοινοβουλίου είναι πεπερασμένη, γιατί είναι ένα αστικό κοινοβούλιο, υπηρετεί συγκεκριμένες τάξεις, με δεδομένο τους συσχετισμούς που υπάρχουν. Άρα δεν υπάρχει περίπτωση να σου λύσουν επί της ουσίας ζητήματα ή κι αν σου λύσουν ένα προβληματάκι, να μπαλώσουν μία τρύπα, θα ανοίξει άλλη κάπου αλλού και πάει λέγοντας. Και το ένα φέρνει το άλλο και η κατάσταση χειροτερεύει.

Το κύριο ζήτημα είναι ο αγώνας, το Σωματείο, ο Σύλλογος, η ενίσχυσή του, η ενότητα, τα αιτήματα πάλης και αυτά που στοχεύετε. Χρειάζονται ισχυροί αγώνες, μαζικοί αγώνες με συνέχεια, με προοπτική για φέρουν και αποτελέσματα και να οδηγούν γενικότερα και σε αλλαγή της πολιτικής κατάστασης για να αλλάζουν και οι πολιτικές. Μόνο που αυτοί οι αγώνες δεν γίνονται γιατί θα το πει το ΚΚΕ ή θα δώσει εντολή ο Γραμματέας “κάντε απεργιακούς αγώνες”, δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Το ζήτημα είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να συζητήσουν στους χώρους δουλειάς και να αποφασίσουν και τις μορφές πάλης και τα αιτήματα και μέχρι που θα πάνε τον αγώνα. Εμείς λέμε να τον πάνε μέχρι τέλους, μέχρι τη συνολική ανατροπή όχι μόνο μιας κυβέρνησης, ή ενός πρωθυπουργού, για να έρθει μετά ένας άλλος και να κάνει τα ίδια με άλλο περιτύλιγμα, όπως το ζήσαμε πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά για αλλαγή συνολικά της κατάστασης. Άρα το ζήτημα είναι στο “Αττικόν”, στο άλλο νοσοκομείο, στα μεγάλα εργοστάσια, στους μεγάλους χώρους δουλειάς είτε του δημοσίου είτε του ιδιωτικού τομέα, εκεί να οργανώνεται ο λαός και εκεί να παίρνει αποφάσεις και να πιέζει. Και έτσι να αλλάζει συσχετισμούς και στους συλλόγους, στα σωματεία του και μέσα στο κίνημα και αύριο και στη βουλή. Ο λαός μπορεί να αλλάξει τέτοιους συσχετισμούς υπέρ του.

Στη συνέχεια

Σχετικά Άρθρα

Συζήτηση σχετικά με post