Της Μέγκαν Κάρνεγκι

Σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την οικονομική επισφάλεια και το επαγγελματικό άγχος. Ωστόσο, οι νεότεροι εργαζόμενοι μπορεί να αισθάνονται την πίεση περισσότερο από οποιονδήποτε.

Η αστάθεια, η ανασφάλεια και η αδυσώπητη αναταραχή των τελευταίων ετών έχει αφήσει τους εργαζόμενους σε αγωνία. Και τώρα, καθώς οι απολύσεις πολλαπλασιάζονται και οι αμοιβές αποτυγχάνουν να συμβαδίσουν με τον αυξανόμενο πληθωρισμό, εξακολουθούν να ανησυχούν – σε ορισμένες περιπτώσεις, περισσότερο από ποτέ.

Το παγκόσμιο στέλεχος αυτού που ορισμένοι αποκαλούν «permacrisis» επηρεάζει τους εργαζόμενους όλων των ηλικιών, ωστόσο πολλοί ερευνητές και ειδικοί υποστηρίζουν ότι η Gen Z είναι η πιο αγχωμένη ομάδα στο χώρο εργασίας συνολικά. Το άλμα στην καριέρα τους τα τελευταία χρόνια – με κάποιους να εισέρχονται στο εργατικό δυναμικό μόνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας – τους έχει φέρει σε ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις. Σύμφωνα με την έρευνα της Cigna International Health για το 2023 με σχεδόν 12.000 εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, το 91% των νέων ηλικίας 18 έως 24 ετών αναφέρουν ότι έχουν στρες – έναντι 84% κατά μέσο όρο.

Η έρευνα δείχνει ότι το Gen Z αναδεικνύεται ως το δημογραφικό με το μεγαλύτερο στρες στον εργασιακό χώρο και αγωνίζεται δυναμικά να αντεπεξέλθει. Τα ίδια δεδομένα δείχνουν ότι το μη διαχειρίσιμο στρες επηρεάζει σχεδόν το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων Gen Z (23%) και σχεδόν όλοι (98%) αντιμετωπίζουν συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης.

Εν ολίγοις, οι νεότεροι εργαζόμενοι έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα να παλέψουν με τις απαιτήσεις της επαγγελματικής ζωής. Τι συμβαίνει?

Μια ατυχής συρροή

Αν και ο εκτεταμένος πανικός της πανδημίας Covid-19 έχει σε μεγάλο βαθμό καταλαγιάσει, το 2023 κρατά τους περισσότερους εργαζόμενους σε καταστάσεις άγχους.

Στο χώρο εργασίας, αφού ορισμένοι εργαζόμενοι – συγκεκριμένα, εργαζόμενοι στη γνώση – αποκόμισαν τα οφέλη μιας πιο ευέλικτης προσέγγισης στην εργασία, πολλοί εργοδότες αλλάζουν πορεία και απαιτούν πλήρη επιστροφή στο γραφείο . Η οικονομική αστάθεια εξακολουθεί να επικρατεί και πολλές εταιρείες περικόπτουν χιλιάδες θέσεις εργασίας ή αφήνουν τους υπαλλήλους να ανησυχούν ότι είναι οι επόμενοι .

«Στην ουσία της, η εργασία βρίσκεται σε μια πολύ αβέβαιη στιγμή», εξηγεί η Ελίζα Φίλμπι με έδρα το Λονδίνο, μια ερευνήτρια γενιάς, η οποία συμβουλεύει τις εταιρείες για τη διαχείριση και την πρόσληψη ατόμων στα 20 τους. «Υπάρχει τρομερό άγχος για τις απολύσεις για όλους».

Οι οικονομικές δυσκολίες επιδεινώνουν μνημειώδη προβλήματα στο χώρο εργασίας, επίσης. Τα δεδομένα από μια έκθεση του 2023 από την εταιρεία λογισμικού HR Workhuman δείχνουν ότι η κρίση κόστους ζωής προκαλεί στρες και άγχος στο 84% των εργαζομένων στο Ηνωμένο Βασίλειο . Υπάρχουν παρόμοιες τάσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας , των ΗΠΑ και του Καναδά .

Ωστόσο, ενώ αυτές οι ανησυχίες είναι ευρέως διαδεδομένες, η Gen Z φαίνεται να αγωνίζεται πιο έντονα. Τα στοιχεία του Οκτωβρίου 2022 από τη McKinsey and Company δείχνουν ότι οι απασχολούμενοι Gen Zers είχαν περισσότερες πιθανότητες από άλλους ερωτηθέντες (26% έναντι 20%) να αναφέρουν ότι η αμοιβή τους δεν τους επέτρεπε να έχουν «καλή ποιότητα ζωής» στην τρέχουσα οικονομία. Αυτά τα αποτελέσματα είναι ήδη εμφανή : Το Gen Z εξοικονομεί σημαντικά λιγότερα χρήματα και πολλοί ζουν από επιταγές πληρωμής σε επιταγές πληρωμής. Επίσης, αγωνίζονται περισσότερο από άλλες γενιές να επιτύχουν βασικά ορόσημα, όπως η ιδιοκτησία σπιτιού. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, περίπου το 34% των Αμερικανών δεν το κάνει – και ποτέαναμένετε να έχετε ένα σπίτι. Αλλά αυτά τα συναισθήματα είναι πιο διαδεδομένα μεταξύ των νέων (59% των νέων 18 έως 24 ετών, σε σύγκριση με 29% των νέων 29 έως 34 ετών).

Πέρα από τους μεγάλης κλίμακας στρεσογόνους παράγοντες, οι ειδικοί λένε ότι οι νέοι εργαζόμενοι παλεύουν με τις διαπροσωπικές σχέσεις. «Υπάρχουν ακόμη πολλά ερωτηματικά γύρω από την εθιμοτυπία των εργασιακών φιλιών , την ενδυμασία γραφείου και τα επαγγελματικά όρια», προσθέτει η Filby. Τα εργασιακά περιβάλλοντα από μόνα τους μπορούν να προκαλέσουν άγχος και άγχος στους κατώτερους υπαλλήλους, λέει, αλλά «το να πρέπει να πάω σε ένα γραφείο, να συναναστραφείς και να σε διοικήσεις είναι πολύ ξένο για πολλούς νέους. Οι κοινωνικές πτυχές της εργασίας παραμένουν εκφοβιστικές».

Συνολικά, αυτός ο συνδυασμός στρεσογόνων παραγόντων έχει οδηγήσει σε κακή εργασιακή εμπειρία. Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι της Gen Z αναφέρουν περισσότερους αγώνες από τον γενικό πληθυσμό με εχθρικά εργασιακά περιβάλλοντα, προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας και ακόμη και την αδυναμία να μοιραστούν τον εαυτό τους στο χώρο εργασίας.

«Δεν είναι μεγάλη έκπληξη»

Ο Filby πιστεύει ότι η Gen Z βιώνει ένα συγκεκριμένο είδος άγχους λόγω του ασυνήθιστου κλίματος στο οποίο εισήλθαν στο χώρο εργασίας.

Για τους πανεπιστημιακούς Gen Zers, πολλοί αναγκάστηκαν να τελειώσουν τα πτυχία τους σε απομονωμένα, πλήρως εικονικά περιβάλλοντα μάθησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μόνο για να μεταβούν απευθείας σε μια επισφαλή οικονομική κατάσταση και ασυνήθιστες συνθήκες εργασίας, με την απειλή – και συχνά, την πραγματικότητα – άδεια ή απόλυση. Και οι κατώτεροι υπάλληλοι σε όλους τους τομείς – ακόμα κι αν είχαν μερικά χρόνια εμπειρίας στο εργατικό δυναμικό – ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να δημιουργήσουν ουσιαστικές συνδέσεις μεταξύ των συναδέλφων τους και να δημιουργήσουν σχέσεις με βασικούς μέντορες .

Η αρχή και η διακοπή της επιστροφής στο γραφείο το περιπλέκουν μόνο αυτό, λέει ο εμπειρογνώμονας σταδιοδρομίας του LinkedIn Andrew McCaskill, δημιουργός του ενημερωτικού δελτίου The Black Guy in Marketing. . «Το να περνάς εντελώς απομακρυσμένες μεταβατικές και αβέβαιες στιγμές δεν βοηθάει στο άγχος».

Αυτές οι συνθήκες έχουν, σε πολλές περιπτώσεις, καθυστερήσει την επαγγελματική ανάπτυξη του Gen Z, κάτι που τους βαραίνει. Πράγματι, τα δεδομένα δείχνουν ότι οι νέοι εργαζόμενοι αισθάνονται ανεπαρκώς εξοπλισμένοι στο χώρο εργασίας συνολικά. Τα δεδομένα του LinkedIn από τον Δεκέμβριο του 2022, που κοινοποιήθηκαν στο BBC Worklife, δείχνουν ότι οι νέοι ηλικίας 18 έως 25 ετών έχουν τη λιγότερη αυτοπεποίθηση από όλες τις γενιές για την τρέχουσα δουλειά ή τον ρόλο τους. Μόνο το 43% του Gen Z αισθάνεται εξαιρετικά σίγουρο – απόλυτα ικανό σε κάθε πτυχή του ρόλου του – σε σύγκριση με το 59% των Gen Y [millennials], Gen X και Boomers.

Επιπλέον, σε δεδομένα από μια παγκόσμια έρευνα του 2022 σε περισσότερους από 10.000 εργαζομένους, που διεξήχθη από την πλατφόρμα διαχείρισης εργασίας Asana, οι ερωτηθέντες Gen Z είπαν ότι δεν μπορούσαν να αποχωρήσουν από την εργασία τους με δυσανάλογα υψηλότερο ρυθμό από τις προηγούμενες γενιές. Τα δεδομένα της McKinsey δείχνουν ότι οι νέοι ανησυχούν περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο δημογραφικό στοιχείο για τη σταθερότητα της απασχόλησής τους – 45% των Gen Zers έναντι 40% όλων των ερωτηθέντων.

«Πιστεύω ότι η Gen Z αρχίζει να βλέπει τι αντιμετώπισαν οι millennials όταν αποφοίτησαν από το κολέγιο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, κάτι που είναι πολύ αγχωτικό και θα προσθέσει στο ήδη αυξημένο άγχος τους», λέει ο Santor Nishizaki με έδρα το Λος Άντζελες, ειδικός στην οργανωτική ηγεσία και συγγραφέας του Working with Gen Z: A Handbook to Recruit, Retain, and Reimagine the Future Workforce after Covid-19.

Όλα αυτά έχουν απήχηση για την 25χρονη Michelle, στη Νέα Υόρκη. Δεν απολαμβάνει τη δουλειά της σε μια εταιρεία δεξαμενών πετρελαίου και νιώθει ότι η σχέση της με την εργασία άλλαξε δραματικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αυξάνοντας την απελπισία της και την αίσθηση της παγίδευσης. «Με όλες τις απολύσεις και τις απολύσεις, ένιωσα ότι δεν μπορούσα να ρισκάρω για να δοκιμάσω νέα πράγματα». Η Μισέλ, της οποίας το επίθετο αποκρύπτεται για την ασφάλεια της εργασίας, λέει ότι το άγχος έχει αυξηθεί και δυσκολεύεται να διαχειριστεί την επαγγελματική της ζωή τώρα. «Νιώθω ότι αυτή θα είναι η ζωή μου για πάντα», λέει.

«Καταστροφικό – οικονομικά, κοινωνικά και πολλά άλλα»

Το γεγονός ότι οι νεότεροι άνθρωποι στο χώρο εργασίας παλεύουν να κρατήσουν το κεφάλι τους πάνω από το νερό πρέπει να ανησυχεί όλους.

Βραχυπρόθεσμα, το άγχος του Gen Z οδηγεί σε αμφιθυμία και απόσυρση στην επαγγελματική τους ζωή. Σύμφωνα με τα δεδομένα του 2022 από την Gallup, είναι η πιο αποδεσμευμένη ομάδα στη δουλειά . Αναφέρουν επίσης μεγαλύτερο συνολικό άγχος και επαγγελματική εξουθένωση από άλλες κοόρτες. «Διαπιστώσαμε ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ένα μεγάλο μέρος των Gen Zers παραδέχτηκε ότι δεν κατέβαλλε πλήρη προσπάθεια στη δουλειά, κάτι που είναι σύμπτωμα επαγγελματικής εξουθένωσης και άλλων συμπεριφορών στο χώρο εργασίας, όπως η απεμπλοκή, η ασαφής επικοινωνία, η έλλειψη υποστήριξης του διευθυντή και η μοναξιά», λέει. Nishizaki.

Μακροπρόθεσμα, αυτό το άγχος και η εξουθένωση θα επηρεάσουν την απόδοση της εργασίας και την ανάπτυξη της σταδιοδρομίας, καθώς και να αυξήσουν την πιθανότητα οι εργαζόμενοι απλά να παραιτηθούν. Είναι ήδη μια δελεαστική προοπτική για τους νεότερους εργαζομένους: στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το 61% των εργαζομένων στις ΗΠΑ που απάντησαν στην έρευνα του LinkedIn Δεκεμβρίου 2022 σκέφτονται να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους το 2023, φτάνοντας στο 72% μεταξύ των Gen Zers, μακράν το μεγαλύτερο σημαντική ομάδα. Παγκοσμίως, η έρευνα της McKinsey έδειξε ότι το 77% των Gen Zers αναζητούν νέα δουλειά – σχεδόν διπλάσιο από το ποσοστό άλλων ερωτηθέντων.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ένα μεγάλο μέρος των Gen Zers παραδέχτηκε ότι δεν κατέβαλε πλήρη προσπάθεια στη δουλειά, κάτι που είναι σύμπτωμα επαγγελματικής εξουθένωσης και άλλων συμπεριφορών στο χώρο εργασίας – Santor Nishizaki

Μέχρι το 2025, η Gen Z θα αποτελεί το 27% του εργατικού δυναμικού στις χώρες του ΟΟΣΑ και το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Εάν η πλειοψηφία είναι πολύ πιεσμένη για να εργαστεί, ο Nishizaki πιστεύει ότι θα ήταν «καταστροφικό – οικονομικά, κοινωνικά και πολλά άλλα».

Ωστόσο, η απομάκρυνση της πίεσης από τους νεότερους εργαζόμενους είναι μια πρόκληση για την οποία δεν υπάρχει γρήγορη λύση, λένε οι ειδικοί, καθώς το τρέχον περιβάλλον παραμένει σε ροή.

Ό,τι κι αν συμβεί έξω από τους τοίχους του γραφείου, οι ηγέτες μπορούν να ξεκινήσουν χτίζοντας αυτό που ο Nishizaki περιγράφει ως κουλτούρα σκοπού και αντίκτυπου. «Ο Gen Zers θέλει να εργαστεί για έναν οργανισμό που προσφέρει ευελιξία, ένα αφεντικό που είναι προπονητής και μέντορας (και όχι τεχνικός εμπειρογνώμονας), συχνή επικοινωνία και σαφήνεια για το πώς η δουλειά τους δημιουργεί θετικό αντίκτυπο στον κόσμο», εξηγεί. Η ελάφρυνση των επιβαρύνσεων του Gen Z στο χώρο εργασίας θα είναι αδύνατη χωρίς να αντιμετωπιστεί και η συνολική ψυχική τους υγεία – η οποία, όπως και η οικονομία, παραμένει σε αδιέξοδο.

Ένα τέτοιο πολύπλευρο ζήτημα απαιτεί μια προσέγγιση σε πολλά επίπεδα – αλλά οι εργοδότες έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. «Οι εταιρείες πρέπει να αναγνωρίσουν πώς συμβάλλουν στο άγχος του Gen Z και με ποιους τρόπους μπορούν να τις βοηθήσουν να διατηρήσουν την ψυχική τους υγεία», λέει η Filby. Έχει ενθαρρυνθεί από κάποιες προσπάθειες από παλαιότερα διευθυντικά στελέχη που αγωνίζονται για να ανακουφίσουν την αγωνία του Gen Zers και να τους κρατήσουν στο χώρο εργασίας. Ωστόσο, λέει, υπάρχει πολύς δρόμος να διανυθεί με την υποστήριξη.

Ο Gen Z μπορεί επίσης να χρειαστεί να προσπαθήσει να βγει από τις ζώνες άνεσής του για να μειώσει το άγχος του μιλώντας ανοιχτά για τους αγώνες του. Η Filby λέει ότι είναι μοναδικά τοποθετημένες για να το κάνουν αυτό. «Οι νέοι είναι πολύ πιο πρόθυμοι να διατυπώσουν τι συνιστά άγχος και στρες στο χώρο εργασίας». Ωστόσο, αυτό μπορεί να μην είναι τόσο απλό, καθώς το στίγμα της ψυχικής υγείας έχει ακόμη δρόμο για να εξαλειφθεί , και οι νεότεροι εργαζόμενοι έχουν επίσης τη λιγότερη δύναμη στον χώρο εργασίας για να μιλήσουν για το τι θέλουν και τι χρειάζονται για να βελτιώσουν την κατάστασή τους. τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Προς το παρόν, εξωτερικοί παράγοντες μπορεί να σημαίνουν ότι η Gen Z θα συνεχίσει να παλεύει με το άγχος στο χώρο εργασίας. Και είναι σκληρό. Η Μισέλ, από την πλευρά της, λέει ότι παραμένει απομονωμένη από τους μεγαλύτερους συναδέλφους της, τους οποίους πιστεύει ότι «δεν μπορούν να συσχετίσουν τα προβλήματά της με το άγχος».

«Αντιμετώπισα λέγοντας απλώς ότι τελικά θα βρω μια διέξοδο», λέει η Μισέλ. “Προς το παρόν, προσπαθώ να φανώ ότι κερδίζω το λαχείο.”

Πηγή: https://www.bbc.com