Επιμέλεια Δημοσίευσης: Γιάννης Γαβρίλης

Με δύο σκηνοθεσίες στην κεντρική σκηνή του «TheTankTheatre» επιστρέφειστηΝέαΥόρκη η Ελληνίδασκηνοθέτρια με τη σταθερή διεθνή παρουσία

Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού της Αθήνας στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης και τις εξαιρετικές κριτικές που απέσπασαν, οι παραστάσεις της Ιόλης Ανδρεάδη «Αρτώ / Βαν Γκογκ», με τον σπουδαίο Αμερικανό ηθοποιό GeneGillette,και «Κόκκαλο», με τον χαρισματικό Γεράσιμο Γεννατά και τον ιδιοφυή μουσικό περφόρμερ Γιώργο Παλαμιώτη, ταξιδεύουν για τη Νέα Υόρκη καθώς επιλέχθηκαν από το επιδραστικότερο Off-offBroadway θέατρο του ΜανχάτανThe TankTheater (312 W 36th St, NewYork, NY, 10018)για να ενταχθούν στο ρεπερτόριό του και να παρουσιαστούν στην Κεντρική Σκηνή τουγια τρία βράδια -13, 14 & 15 Απριλίου- κάτω από τον ενιαίο τίτλο «TheArtaudDiptych».Μετά τις παραστάσεις«ION» το 2019 και «FILIKIETAIREIA: TheBrotherhoodbehindtheRevolution» το2022 αυτή είναι η τρίτη συνεχή θεατρική σεζόν που το συγκεκριμένο θέατρο επιλέγει έργα της Ελληνίδας σκηνοθέτριας με τη σταθερή διεθνή παρουσία, για να τα παρουσιάσει στο αμερικανικό κοινό.

Τα δύο αυτά πρωτότυπα θεατρικά έργαπου βασίζονται στην πολυτάραχη ζωή του ρηξικέλευθουκαλλιτέχνη και διανοητή ΑντονένΑρτώ, με την ελληνική καταγωγή και την παγκόσμια φήμη, υπογράφουν οι συγγραφείς Ιόλη Ανδρεάδη και Άρης Ασπρούλης και αποτελούν μέρος τηςθεατρικής τους τριλογίας«TheArtaudTrilogy» που κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική.

Η παρουσίαση των παραστάσεων στη Νέα Υόρκη πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια, την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννηςκαι υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη.

Η 15ετής έρευνα της Ιόλης Ανδρεάδη πάνω στον σπουδαιότερο και επιδραστικότερο διανοητή και καλλιτέχνη του θεάτρου στον 20ο αιώναεπισφραγίζεται και με το γεγονός πως οι δύο αυτές παραστάσεις τελούν υπό την αιγίδα του «InternationalCenterforArtisticandAcademicResearchonAntoninArtaud»ανήκοντας και επίσημα πλέον στο παγκόσμιο σώμα της έρευνας γύρω από το έργο του ΑντονένΑρτώ.

Επισκεφτείτε την επίσημη παρουσίαση της παράστασης στο site του THETANKTHEATREστο https://thetanknyc.org/calendar-1/2023/4/13/the-artaud-diptych-2-shows-back2back-artaud-van-gogh-amp-bone και παρακολουθήστε εδώ το επίσημο videotrailerhttps://www.youtube.com/watch?v=3EONz-xo7Sw.

Λίγα λόγια για τις παραστάσεις

Αρτώ / Βαν Γκογκ

Παρίσι, 1947. O ΑντονένΑρτώ εμφανίζεται σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο. Δείχνει ήρεμος. Είναι ήρεμος. Ύστερα από εννέα χρόνια ψυχιατρικού εγκλεισμού και έχοντας υποστεί 51 ηλεκτροσόκ, μοιάζει να έχει επανέρθει στην «τάξη». Η διάλεξή του έχει τίτλο «Βαν Γκογκ, ο Αυτόχειρας της Κοινωνίας». Το περιβάλλον γύρω του είναι ασφυκτικό. Το κοινό σιωπηλό. Το φρόνημά του υψηλό. Έχει έρθει με αποδείξεις. Τις κουβαλάει στα 406 μουντζουρωμένα τετράδια που δεν αποχωρίζεται ποτέ. Όλη η καλή κοινωνία του Παρισιού έχει κατακλύσει τον χώρο για να τον ακούσει. Gide, Breton, Camus, Lacan. Υπερασπίζεται με πάθος μια ιδέα: η αυτοκτονία του Βίνσεντ Βαν Γκογκ είχε τους εκτελεστές της. Αναζητώντας αρχικά μέσα στους πίνακες, τις σημειώσεις και την αλληλογραφία του μεγάλου ζωγράφου τα αίτια της αυτοχειρίας του, υποπτεύεται πως οι πραγματικοί αυτουργοί βρίσκονται ανάμεσα στο ακροατήριό του. Ο Αρτώ ταυτίζεται, ηλεκτρίζεται, μαγεύεται και πάσχει. Νιώθει τον παλμό του Βαν Γκογκ και προφητεύει. Θέλει να ξεσκεπάσει τους ενόχους. Θέλει να φωνάξει για τους αθώους. Θέλει να αρθρώσει την τελευταία συλλαβή ανάμεσα στη μεγάλη αδικία του κόσμου και σε αυτό που μεσολαβεί για φτάσει κάποιος να κοιμάται αγκαλιά με ένα γεμάτο πιστόλι. Η παράσταση βασίζεται στο δοκίμιο του ΑντονένΑρτώ «Βαν Γκογκ: ο αυτόχειρας της κοινωνίας», που δημοσιεύτηκε το 1947, ένα χρόνο πριν τον θάνατο του συγγραφέα.

Κόκκαλο

Το 1935 οΑντονένΑρτώ επινοεί μια εντελώς νέα θεατρική φόρμα, το «Θέατρο της Σκληρότητας», και για να τη βάλει σε εφαρμογή δημιουργεί την παράσταση «Οι Τσέντσι» – μία πεντάπρακτη τραγωδία, για τον ξακουστό, αιμοδιψή και αιμομίκτη κόμη της Ρώμης, που βρέθηκε δολοφονημένος, μ’ ένα στιλέτο στο μάτι, από την ανήλικη κόρη του. Το έργο κάνει πρεμιέρα τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, στο θέατρο FoliesWagram στο Παρίσι, και παρά τις προσδοκίες αποτυγχάνει παταγωδώς. Ο Αρτώ αποφασίζει πως δεν θα σκηνοθετήσει ξανά ποτέ, ταξιδεύει ασταμάτητα αναζητώντας τη λύτρωση και στο τέλος συλλαμβάνεται για αλητεία. Το 1938 χαρακτηρίζεται επισήμως ως «παράφρων» και οδηγείται δια της βίας στο ψυχιατρείο, στο οποίο θα παραμείνει έγκλειστος για εννέα χρόνια. Την τελευταία μόνο χρονιά θα υποβληθεί σε περισσότερα από 51 ηλεκτροσόκ. Εκεί αποκτά την εμμονή ότι έρχονται στον ύπνο του και του δηλητηριάζουν τα όνειρα κάνοντας μάγια, εκεί πέφτει σε κώμα και ευτυχώς ξύπνα την ώρα που τον οδηγούν στο νεκροτομείο, εκεί ο ξακουστός ψυχαναλυτής και ψυχίατρος Ζακ Λακάν θα θριαμβολογήσει πως «επιτέλους ο κύριος Αρτώ θεραπεύτηκε και δεν θα χρειαστεί να ξαναγράψει τίποτα πια». Το 1946 και λίγο πριν τον θάνατό του, αποκτά ξανά ελευθερία κινήσεων, έχοντας υποστεί ωστόσο ανεπανόρθωτες βλάβες από τις επίσημες θεραπευτικές μεθόδους. Οι «Φίλοι του ΑντονένΑρτώ» οργανώνουν μια ειδική βραδιά αφιερωμένη στο έργο του στο Θέατρο «Σάρα Μπερνάρ», αλλά η είσοδος στον ίδιο απαγορεύεται, εξαιτίας του φόβου που προκαλεί η εξασθενημένη του φιγούρα και η πιθανότητα ενός ακόμα θηριώδους ξεσπάσματος, όπως αυτά που συνήθιζε ενώπιων ακροατηρίου και από τα οποία ηρεμούσε μόνο εάν τον φιλούσε ένας φίλος του στο μέτωπο.. Ο άνθρωπος τον οποίο συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν στέκεται μόνος έξω από τις κλειστές πόρτες, ενώ σύσσωμη η καλή κοινωνία των Παρισίων απολαμβάνει τις αναγνώσεις των κειμένων του. Η παράταση ξεκινάει με την φανταστική υπόθεση ότι μετά το παραπάνω περιστατικό ο Αρτώ, απογοητευμένος, αρνείται την ελευθερία του και επιστρέφει οικειοθελώς στο κελί του, αποφασίζοντας να ξυπνήσει τα εκφραστικά του μέσα για να μεταμορφωθεί ο ίδιος στον πιο βιρτουόζο περφόρμερ και να δώσει ένα τελευταίο σόλο, μια παράσταση-ξέσπασμα, μπροστά σε ένα κοινό ανυπόκριτο. Ένα κοινό που θα πλάσει με το μυαλό του. Ένα κοινό που γεννήθηκε για να τον αγαπά.Απομονωμένος στο άσυλο, ο Αρτώ στήνει από την αρχή το παλιό σκηνικό των «αποτυχημένων» Τσέντσι, φέρνει την ψυχή του στο προσκήνιο, την ξεγυμνώνει και την τραγουδά με πάθος και μαεστρία. Σε ένα ονειρικό τοπίο μνήμης και με το ρυθμό της μουσικής, ακολουθεί την κάθοδο μιας βαθιάς και ανείπωτης εξομολόγησης. Καλλιτέχνης, ιδιοφυής, επαναστάτης, αναθεωρητής, ποιητής, δάσκαλος, παραληρηματικός, επιθετικός, επιληπτικός, αυτοκαταστροφικός και βαθιά, πολύ βαθιά ερωτευμένος και ερωτικός, συνθέτει με τρόπο προβοκατόρικο την τελική του ετυμηγορία απέναντι στον σύγχρονο καθωσπρεπισμό, βγάζοντας τη γλώσσα στην κοινωνική υποκρισία και τις επινοημένες αυθεντίες του καιρού μας και επαναφέροντας το «Θέατρο της Σκληρότητας» στη θέση που του ανήκει: μέσα στις φλογισμένες καρδιές των εξεγερμένων.

Τα 14 θεατρικά έργα της Ιόλης Ανδρεάδη και του Αρη Ασπρούλη

Πρωτότυπα

• 2015 & 2022 & 2023 – “Αρτώ/ΒανΓκογκ” (ΘέατροΣημείο&ΘέατροΤέχνης – Υπόγειο& The Tank Theater – New York)
• 2015 & 2022 – “Οικογένεια Τσέντσι” (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης & Θέατρο Τέχνης – Υπόγειο)
• 2016 – “210.000 οκάδες βαμβακιού – μια παράσταση στο αρχείο ” (Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς)
• 2016 – “YoungLear” (Φεστιβάλ Αθηνών, Πειραιώς 260)
• 2019 – “Στημνήμηενόςμικρούπαιδιού” (ΆσυλοΑνιάτων& Jubilee Theater – University of Roehampton – London UK)
• 2021 & 2022 – “ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Η Αδελφότητα πίσω από την Επανάσταση” (Δίκτυο Μουσείων Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς&TheTankTheater – NewYork)
• 2022 & 2023- “Κόκκαλο” (ΘέατροΤέχνης – Υπόγειο& The Tank Theater – New York)

Διασκευές

• 2017 – “Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν”βασισμένο στο MurderintheCathedral του T.S. Eliot στη μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη (Θέατρο Τέχνης – Υπόγειο)
• 2017-2019 – “Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα»των DuncanMcMillan και JonnyDonahoe (Θέατρο του Νέου Κόσμου&TheHellenicCenter – London)
• 2017-2019 – “Ίων” του Ευριπίδη (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, Βόρεια Κλιτύ Ακρόπολης, Μουσείο Δελφών, Θέατρο Άλφα.Ιδέα&TheTankTheater – NewYork)
• 2018 – “Μισάνθρωπος” του Μολιέρου (Σύγχρονο Θέατρο)
• 2019-2020 – “Πόλεμος και Ειρήνη ” του LeoTolstoy(Δημοτικό Θέατρο Πειραιά)
• 2020 – “Περηφάνια και Προκατάληψη” της JaneAusten (Θέατρο Αλκυονίς)
• 2020 & 2022 & 2023 –“Ελένη” του Ευριπίδη (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων&Θέατρο Ροές&PlovdivDramaTheatre – Bulgaria)

THE ARTAUD DIPTYCH

[Artaud / VanGogh&Bone]

The Tank Theatre

312 W 36th St, New York, NY, 10018

13, 14, 15 Απριλίου

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη

Κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης

Μετάφραση στα Αγγλικά: Ιόλη Ανδρεάδη

Σκηνογραφία: Δήμητρα Λιάκουρα

Κοστούμια: Κωνσταντίνος Κασπίρης (Κόκκαλο) & Δήμητρα Λιάκουρα (Αρτώ / Βαν Γκογκ)

Πρωτότυπη Μουσική: Γιώργος Παλαμιώτης (Κόκκαλο) & Ερατώ Κρεμμύδα (Αρτώ / Βαν Γκογκ)

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

VideoTrailer: Μιχαήλ Μαυρομούστακος

Διεύθυνση Παραγωγής: Ορέστης Τάτσης

Αρτώ/Βαν Γκογκ:στο ρόλο του ΑντονένΑρτω ο Gene Gillette

Κόκκαλο: στο ρόλο του ΑντονένΑρτώ ο Γεράσιμος Γεννατάς

Ζωντανά επί σκηνής ο μουσικός περφόρμερ Γιώργος Παλαμιώτης

Με την ευγενική χορηγία

του Ιδρύματος Γεωργίου και Βικτωρίας Καρέλια

Με την ευγενική υποστήριξη

του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης