«Η ελπίδα μας χτύπησε». Αυτός είναι ο τίτλος της ταινίας που παρακολουθήσαμε χθες. Μια υπερπαραγωγή που κράτησε πολλές ώρες σε live μετάδοση, με χιλιάδες συμμετέχοντες.

Εφιαλτικές καταστάσεις. Εικόνες που έχουμε παρακολουθήσει μέχρι τώρα σε Χουλιγουντιανές ταινίες, χθες είχαμε τη δυνατότητα να τις βιώνουμε ή να τις παρακολουθούμε σε απευθείας μετάδοση.

Μόνο ένας πολύ καλός σεναριογράφος σε συνδυασμό με έναν ευφάνταστο σκηνοθέτη θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια ταινία εφάμιλλη με όσα έγιναν χθες στους δρόμους της Αττικής.

Στο cust της ταινίας «Η ελπίδα μας χτύπησε» συμμετείχαν σε πρωταγωνιστικό ρόλο Υπουργοί, Περιφερειάρχες, δήμαρχοι, τα συμφέροντα επιχειρήσεων, τροχαία, πυροσβεστική, νοσοκομεία, αεροδρόμια, σχολεία, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, όλοι σε παράλληλες ιστορίες που τρέχουν να προλάβουν, αλλά τελικά δεν φτάνουν.

Πολίτες εγκλωβισμένοι μέσα στα αυτοκίνητά τους για πολλές ώρες, που έψαχναν να βρουν την ελπίδα τους.

«Δεν θέλω να κάνω ούτε αντιπολίτευση, ούτε συμπολίτευση. Θέλω απλά να φτάσω στο σπίτι μου» είναι μια φράση κλειδί της χθεσινής παράστασης.

Μια εμπειρία που κανείς δεν θα την ξεχάσει.

Κάθε αυτοκίνητο στην Αττική Οδό και μία ιστορία.

Το ζευγάρι που με το αυτοκίνητο πήγαινε τον παππού στο νοσοκομείο και κανείς δεν έμαθε αν και πως έφτασε.

Οι γονείς με το μωρό τους στο πίσω κάθισμα, που θέλει να φάει και κλαίει ασταμάτητα.

Ο οδηγός που δεν είχε φουλάρει το ρεζερβουάρ, με αποτέλεσμα να ξεμένει από βενζίνη, να σβήνει το αυτοκίνητο και να παγώνει.

Τα νεύρα όλων να έχουν τσιτωθεί και πολίτες που τσακώνονται μεταξύ τους.

Όλοι όσοι περίμεναν εγκλωβισμένοι επί ώρες αναζητώντας τι; Ένα μπουκαλάκι νερό για να βρέξουν το στόμα τους.

Η κυρία που πρέπει οπωσδήποτε να πάρει το φάρμακο για την καρδιά της μέσα στην επόμενη ώρα.

Οι περισσότεροι να ψάχνουν να βρουν αστυνομία για να τους βοηθήσει, αλλά φευ.

Όλοι να αναζητούν ένα εκχιονιστικό για να καθαρίσει τους δρόμους, χωρίς όμως να μπορεί να ξεπεράσεις τις νταλίκες που έχουν «διπλώσει».

Οι ιστορίες μέσα στα αυτοκίνητα είναι ατελείωτες, όπως ατέλειωτη ήταν και η ταλαιπωρία των πολιτών, με την αγωνία να κορυφώνεται χωρίς να γνωρίζει κανείς τι θα του ξημερώσει.

Οι ώρες περνούσαν, με το σκοτάδι να πέφτει, αλλά να μην μπορεί να κρύψει τον φόβο και την ταλαιπωρία του κόσμου…

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο αφήσαμε την ταινία και περιμένουμε με αγωνία να δούμε τη συνέχεια της ταινίας «Η ελπίδα μας χτύπησε», με πολλά ερωτήματα στο μυαλό μας.

• Που θα βγάλει άραγε τον κόσμο η χθεσινή μέρα;
• Τι έγινε μόλις ξημέρωσε;
• Θα υπάρχουν παραιτήσεις;
• Η πολιτική κόντρα θα κορυφωθεί;
• Θα ακούσουμε τη λέξη «συγνώμη»;
• Ποιο θα είναι το φινάλε και τι θα γράψουν στους τίτλους τέλους;

Σας προτείνουμε να παρακολουθήσετε τη συνέχεια της ταινίας, χωρίς όμως να συμμετέχετε, είτε άθελα, είτε από λάθος.

Για να γνωρίζετε, το κόστος μια τέτοιας ταινίας είναι πολύ υψηλό. Το χθεσινό κόστος της live παράστασης το πλήρωσαν ως συνήθως, οι πολίτες.