Γεωπολιτικής σχόλιο για την Ρωσική αντικανονική εκκλησιαστική  επέκταση στην Αφρική

Του Μάρκου Μπόλαρη*

Καθώς ως πολιτικό κι όχι μόνον σύστημα, ως περισπούδαστοι αναλυτές και μελετητές, ως δημοσιογράφοι και ως διεθνολόγοι, ως ιεράρχες της εν Ελλάδι και ως καθηγητές μεριμνούμε τυρβάζοντες περί πολλών και σπουδαίων γεγονότων που συγκλονίζουν την πλατεία Κολωνακίου, εν ταυτώ, στα ψιλά των μέσων ενημέρωσης γράφτηκε η είδηση πώς το Πατριαρχείο της Μόσχας αποφάσισε να ιδρύσει στην Αφρική, εν γένει, μια δική του εκκλησιαστική δομή!

Σιγά μη βραχεί η ουρά του γαιδάρου , σχολιάζει αυταρέσκως, ρουφώντας τον espresso του,  ο περινούστατος της ελλαδικής αυτάρκειας.

Εδώ το Καστελλόριζο , το μαργαριτάρι της Ανατολικής Μεσογείου, το ασύγκριτο γεωστρατηγικό μας πλεονέκτημα, και μας πέφτει μακριά,

Εδώ ολόκληρη η Κύπρος για την οποία μάχοταν ανελέητα και μέχρις εξοντώσεως, στο διάβα των αιώνων, Φοίνικες κι Αιγύπτιοι, Ασσύριοι και Πέρσες, Ρωμαίοι κι Άραβες, Σαρακηνοί κι Οθωμανοί, Σταυροφόροι και Βενετσιάνοι, Βρετανοί και Τούρκοι,

Εδώ ολόκληρη Κύπρος, η Κύπρος του Τεύκρου,

της Κύπριδας θεάς Αφροδίτης, του Κίμωνος ναυμαχούντος, του Αποστόλου Βαρνάβα, η Κύπρος χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος, του Αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, των Αρχιεπισκόπων Κυπριανού και Μακαρίου, του Γιώργου Σεφέρη, του Γρηγόρη Αυξεντίου, του Σολωμού Σολωμού, ολόκληρη η Κύπρος, των αγάπανθων και των αηδονιών που δεν σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες, η Κύπρος των κορυφώσεων του Σταυροβουνίου,  του Κύκκου, του Μαχαιρά και του Αγίου Ανδρέα στην Καρπασία, ματωμένη ακόμη από την εισβολή του Αττίλα, με τον Τουρκικό στρατό κατοχής στο 40 % των εδαφών της, διαιρεμένη κι απειλούμενη, και τους φαίνεται μακριά, η Κύπρος, σιγά να μην ασχοληθούν με την εξαγγελλόμενη επισήμως Ρωσική επεκτατική εκκλησιαστική πολιτική που ξανοίγεται στην ήπειρο του μέλλοντος, στην Αφρική!

Ναι, έχει σημασία ο ορίζοντας!

Έχει καθοριστική σημασία ο ορίζοντας των οφθαλμών, μα πιότερο ο ορίζοντας του νου και της καρδιάς!

Κι εάν προσποιείται τινάς ότι δεν καταλαβαίνει ας στραφεί ανατολικά να διαβάσει τις πολιτικές που δρομολόγησε την τελευταία εικοσαετία και υλοποιεί ο Τούρκος Πρόεδρος για να αντιληφθεί τι σημαίνει πολιτική ανοιχτών οριζόντων και πώς παρεμβαίνει στο Τουρανικό τόξο από την Μογγολία μέχρι την Ευρώπη, και πώς αξιοποιεί την Οθωμανική κληρονομιά και πώς εξαγγέλλει την πολιτική στις θάλασσες με την θεωρία της Γαλάζιας Πατρίδας!

Έχει σημασία το εύρος της ψυχής μας!

Και του Έλληνα η καρδιά κι ο νους είχαν κι έχουν, πάντα θα ‘χουν όρια την απεραντοσύνη της θάλασσας, ορίζοντες χωρίς να γνωρίζουν όρια, γι αυτό και στους παλιότερους χρόνους γύρω από τις ακτές της Μεσόγειος, ολόγυρα από τις ακτές του Εύξεινου Πόντου, σε Ευρώπη κι Ασία κι Αφρική πάνω από χίλιες Ελληνίδες πόλεις είχαν ιδρυθεί, Πόλεις Πολιτισμού, την ευρυχωρία του Ελληνικού πνεύματος διαχέοντας στον κόσμο, γι αυτό και σήμερα, όπου γης, σ’ Αυστραλία και Ζηλανδία, σε Ουρουγουάη και Χιλή, σε Παναμά και Αλάσκα, σε Κογκό και Νότια Αφρική, σε Σιγκαπούρη και Κουάλα Λουμπούρ, όπου γης θα βρεις των Ελλήνων της Κοινότητες, τις Ρωμέικες Εκκλησιές του Οικουμενικού, τους Έλληνες να επιχειρούν, να εμπορεύονται, να εξερευνούν και να ερευνούν, να διδάσκουν!

Κι είναι αξιοπερίεργο, έρευνας χρήζον, το γεγονός ότι οι της πολιτικοκομματικής αυταρέσκειας, οι του Αθηνοκεντρισμού θεωρητικοί, οι επιχειρούντες κρατικοδίαιτοι της μικράς πλην διεφθαρμένης Ελλάδος, απορροφημένοι στα του μικρομεγαλισμού και του γιαλαντζί ευρωπαϊσμού και στη διανομή των λαφύρων, στένεψαν τους δικούς τους ορίζοντες, ξεκόπηκαν από την ανοιχτωσιά του πελάγους, των ωκεανών και στενεύουν και τους ορίζοντες του νεοελλαδικού κράτους!

Λοιπόν, οι Ρώσοι αμφισβητώντας ευθέως την Τάξη και την Ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εννοώ , όπως απαγγέλλεται στο Σύμβολο της Πίστεως; την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, άρα το Σύμβολο που απαγγέλλεται και στις ρώσικες εκκλησιές, ανακοινώνουν μια αντιεκκλησιαστική ως προς το Σώμα της Εκκλησίας του Χριστού, αντικανονική, παράτυπη επεκτατική  παρέμβαση στην Αφρική, επιχειρώντας διεύρυνση των ορίων τους, ως Κράτος, εκεί όπου σήμερα δεν έχουν παρουσία ως Λαός και ως Κράτος!

Και τούτη την διεύρυνση των συνόρων τους οι Ρώσοι, ο υιοθετημένος λαός της Ρωμέικης Αυτοκρατορίας , ο μυημένος στον Πολιτισμό, στην Ορθοδοξία, στη Γλώσσα, την Λογοτεχνία και  στις Καλές Τέχνες από την Κωνσταντινούπολη του Βασιλείου του Β’, των Κομνηνών και των Παλαιολόγων, αγνοώντας την Τάξη και το δεύτερο στην τάξη Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, του Πατριαρχείου που ματώνει στην Ιεραποστολή, επιχειρούν εθνική επέκταση στην αφρικανική ήπειρο, όπου είναι ανύπαρκτη η εθνική – κρατική τους παρουσία χρησιμοποιώντας εκκλησιαστικό μανδύα!

Και τοιουτοτρόπως αποδεικνύουν ποιές είναι οι πραγματικές τους βλέψεις στην υφήλιο, τι ερείσματα αναζητούν και βέβαια φανερώνεται κι ο ρόλος του Πατριαρχείου, ως Διοίκηση κι ως όχι ως ορθόδοξος Λαός, σε σχέση με την Κρατική Εξουσία στη Μόσχα!

Τεράστιο ζήτημα!

Μόλις που ξεπροβάλλει κι αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της πρόκλησης!

Τα εκκλησιαστικά πράγματα, ήγουν το Πατριαρχείο Μόσχας ως Διοίκηση, εμφανίζονται ως θεραπαινίδα της επεκτατικής πολιτικής του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν!

Μην ανησυχείτε!

Δεν θα ταραχτεί κανείς στο Κολωνάκι!

Τους πέφτει πολύ μακριά η πόλη του Αλέξανδρου, η Αλεξάνδρεια της Βιβλιοθήκης, του Φάρου, των Γραμμάτων, των Ελληνιστών, των Εβδομήκοντα, του Αθανασίου, του Κυρίλλου, του Πατριαρχείου για να προβληματιστούν! Πόσο μάλλον η Αδίς Αμπέμπα κι η Πραιτόρια, η Τρίπολη κι η Βεγγάζη, η Κινσάσα και το Χαρτούμ!

Κι ημείς οι του Οδυσσέα, ημείς οι περιλειπόμενοι, οι έγνοια έχοντες κι αγωνία, όσοι τα σημάδια των καιρών στον ορίζοντα διαβάζουμε, αντιλαμβανόμαστε!

Συγκοπιώντες κωπηλατώντας!

Στου καιρού τα πελάγη, ανοιχτά της Αμμόχωστος, στης ιστορίας τους ωκεανούς!

Έτσι κι αλλιώς οίδαμεν ότι

Η μικρά ζύμη όλον το φύραμα ζυμοί!

Έρρωσθε!

*Μάρκος Μπόλαρης. Νομικός – Πρώην Υπουργός

Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο reformer.gr είναι προσωπικές και εκφράζουν τον συγγραφέα.