Κριτική για την παράσταση: «Μαρί Skłodowska Κιουρί»

Σχόλιο

των Θέμη Μουμουλίδη και Παναγιώτας Πανταζή

στο ”Σύγχρονο Θέατρο”

του Γιάννη Γαβρίλη

Στο Δελτίο τύπου που μας εστάλει προς ενημέρωση μας σχετικά με την παράσταση που έχει ανέβει αυτήν την περίοδο στο ”Σύγχρονο Θέατρο” της οδού Ευμολπιδών 45- Γκάζι, ”Μαρί Skłodowska Κιουρί” σε σκηνοθεσία και συν-συγγραφή με την Παναγιώτα Πανταζή, Θέμη Μουμουλίδη, αναφέρεται το εξής.

”… Ο Θέμης Μουμουλίδης επιχειρεί να δημιουργήσει ένα τοπίο μνήμης, εικόνων και ήχων, με κινηματογραφικούς όρους, θέλοντας να αναδείξει την ποίηση, τον παλμό, την συγκίνηση και τον αδιάκοπο αγώνα μιας θρυλικής ζωής, μιας ζωής που χάρισε πολλά στην ανθρωπότητα καθώς και στον αγώνα των γυναικών για δικαιοσύνη και ισότιμη μεταχείριση”.

Έτσι είναι τα δελτία τύπου. Ολιγόλογα, τις περισσότερες φορές τυπικά και οπωσδήποτε δεν μπορούν να περιγράψουν την ατμόσφαιρα που επιχειρείται από τους συντελεστές μιας παράστασης, να αποδοθεί και να εν συνεχεία να προσφερθεί στο όποιο κοινό της.

Γιατί υπάρχουν παραστάσεις που ξεπερνούν, όταν ανέβουν και αυτές τις προσδοκίες των δημιουργών της.

Έτσι αισθανθήκαμε παρακολουθώντας την παράσταση ”Μαρί Skłodowska Κιουρί”.

Την παράσταση που χρειάστηκαν δυο χρόνια έρευνας από τους συγγραφείς της για να ολοκληρωθεί το θεατρικό της κείμενο.

Το να ασχοληθείς και να περιγράψεις, να μεταφέρεις στο θεατρικό σανίδι, τη ζωή και το έργο της ακατάβλητης Πολωνής φυσικού και χημικού Μαρίας Κιουρί, όχι μόνο δύσκολο είναι, αλλά και τόλμημα μπορεί να χαρακτηριστεί, αν λάβουμε υπόψη μας ότι η με θεατρικούς όρους απεικόνιση αυτής της σημαντικής προσωπικότητας, μπορεί να μετατραπεί σε ”μελό” ή ακόμη και να αποτύχει, θεατρικά πάντα. Γιατί εδώ οι εμπνευστές της, είχαν να αντιπαρατεθούν και να ζωντανέψουν με έναν τόσο περίπλοκο και αντισυμβατικό  χαρακτήρα, με μια πρωτοπόρο, με μια γυναίκα που απέρριψε στο σύνολό τους, τις όποιες συμβάσεις. Δύσκολο να την ”εμφανίσεις” σε θεατρική παράσταση χωρίς να την αποδομήσεις.

Εδώ όμως οι δημιουργοί της κατάφεραν να αποφύγουν τους ”σκόπελους” ή τις θεατρικές ανορθοδοξίες και τις όποιες ανορθογραφίες.

Σε μια θεατρική σκηνή που περιστρεφόμενη μετατόπιζε τον χρόνο και η δράση εξελισσόταν με την παράλληλη προβολή σε οθόνη (Video/artwork Θωμάς Παλυβός), δημοσιευμάτων σε εφημερίδες της εποχής ή αρχειακών ντοκουμέντων, καθώς και στιγμιότυπα από φωτογραφίες ή κινηματογραφικές λήψεις. Κάτι που προσθέτουμε στην αξία της παράστασης μιας και είναι φανερό πόση έρευνα έγινε και πόσος κόπος καταβλήθηκε ώστε να μεταφερθεί πειστικά και η ατμόσφαιρα του 19ου προς τον 20ο αιώνα. Όλα αυτά εντός ενός αφαιρετικού αλλά πειστικού σκηνικού (Σκηνικό και κοστούμια Παναγιώτα Κοκορού)που απεικόνιζε το/τα εργαστήρια άκρως ατμοσφαιρικά και με τους υποβλητικούς φωτισμούς (Νίκος Σωτηρόπουλος), που δούλεψαν η Μαρί και ο σύζυγος της Πιέρ επί σειρά επίπονων χρονικών περιόδων μέχρι να φτάσει η στιγμή της ανακάλυψης της ραδιενέργειας και των θετικών εφαρμογών της για το καλό(;) της ανθρωπότητας και να βραβευτούν με δυο Νόμπελ( 1903 Φυσικής από κοινού και με τον πρωτοπόρο ερευνητή Ανρί Μπεκερέλ και το 1911 η Κιουρί κερδίζει το Νόμπελ Χημείας). Και ναι, η ατμόσφαιρα είναι αυτή που κυριαρχεί σε αυτή την παράσταση επικουρούμενη και από τα αποσπάσματα Λόγιας Μουσικής που επιμελήθηκε ο Θέμης Μουμουλίδης, παράλληλα με τις συνθέσεις και τα ηχοτοπία της Αλεξάνδρας Μικρούτσικου και τον ηχητικό σχεδιασμό του Γιάννη Λαμπρόπουλου.

Θέλετε γιατί η Παναγιώτα Πανταζή και η συνάντηση της με την Μαρία Κιουρί ”κρατάει σχεδόν μια εικοσαετία”, από όταν μετέφρασε την βιογραφία της, γραμμένη από την κόρη της Κιουρί, Εύα, θέλετε γιατί ο κ. Μουμουλίδης αρέσκεται να μεταφέρει στην θεατρική σκηνή βιογραφίες- πορτρέτα (με επιτυχία ομολογώ) σημαντικών ανθρώπων, όπως και να έχει το αποτέλεσμα ήταν κάτι περισσότερο από μια σημαντικότατη, παράσταση. Που την καθιστά ακόμη πιο υποβλητική η ερμηνεία της Κωνσταντίνας Τάκαλου!

Η κ. Τάκαλου είναι αναμφίβολα, μια εξαιρετική, διεισδυτική στους ρόλους της και με υποκριτικό εύρος ηθοποιός.

Στην ερμηνεία της όμως ως Μαρί Κιουρί, απόδειξε και πόσο καλά ξέρει να χειρίζεται το συναίσθημα και να αποβάλει την υποκριτική υπερβολή. Μας προσέφερε την Κιουρί που είχαμε στο μυαλό μας, όσοι γνωρίζαμε όχι μόνο την επιστημονική της πορεία αλλά και εκείνον τον αγώνα της εναντία στις έμφυλες προκαταλήψεις της εποχής της, αυτές που απέκλειαν τις γυναίκες ακόμη και από αυτήν την στοιχειώδη μόρφωση, και με τον κοινωνικό αποκλεισμό τους. Η κ. Τάκαλου μας παρέσυρε να ”γνωρίσουμε” και πάλι την Μαρί Κιουρί, με την απλή, λιτή, σίγουρη ερμηνευτική της ορμή. Χωρίς καμία υποκριτική έξαρση. Απλά και αληθινά. Με προβολή την ένταση των εκφραστικών της μέσων, με τις συγκροτημένες εκφράσεις του προσώπου της, με την προσωπική της ”γλώσσα” του σώματος. Χαιρόσουνα να την βλέπεις να αποκαλύπτει τις ρωγμές και την απελπισία που είναι επακόλουθη σε μια τόσο ισχυρή προσωπικότητα, χωρίς αναίτιες υποκριτικές υπερβολές, αλλά με την απλότητα μιας στιβαρής ερμηνείας.

Πλαισιωμένη από τρεις ακόμη εξαιρετικούς και καλοδουλεμένους ηθοποιούς. Τον Γιάννη Παπαδόπουλο ως Πιέρ Κιουρί (με αξιοπρόσεκτη ισορροπία προσέγγισε τον ρόλο του όντας 12 χρόνια περίπου, στο Θέατρο και με σημαντικούς ρόλους στο ενεργητικό του), την Κατερίνα Λυπηρίδου στον ρόλο της Μπόνια Σκλοντόφσκα, αδελφής της Κιουρί (αν και υπό το ”φως” της Κιουρί και ως αδελφή που την βοήθησε παντοιοτρόπως στην ανέλιξη της, ως ρόλος θα μπορούσε να καταταχθεί στους δευτερεύοντες, η κ. Λυπηρίδου τον ανέδειξε με την προσηλωμένη ερμηνεία της σε πρωτεύοντα) και την Ιφιγένεια Καραμήτρου ως κόρη της Κιουρί, Ιρέν (η καλή, σχετικά νέα ηθοποιός στο Θέατρο, μας κέρδισε με την προσεκτική ερμηνεία της και στον συνδετικό ρόλο της αφηγήτριας). Ενδιαφέρουσα και η σκηνοθετική ιδέα των φωνών που ακούγονται ”off”. Της μητέρας (Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου) και μια ανδρική φωνή (Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος).

Μια παράσταση που στην εξέλιξη της, συνδέει το παρελθόν με το παρόν μέσω και των εμβόλιμων ερωτημάτων που θέτει για την πρόοδο, την αποδοχή, την προσήλωση στις νέες ανακαλύψεις, αλλά και στην όχι πάντα χρηστή χρήση τους.

Παραστάσεις:

Τετάρτη 17.30 | Παρασκευή 21.00 | Σάββατο 21.00 |Κυριακή 21.00

Προπώληση: viva.gr

Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Τηλέφωνο: 210 3464380

 

 

Στη συνέχεια

Σχετικά Άρθρα

Συζήτηση σχετικά με post