Συνέντευξη στον Γιάννη Γαβρίλη

Η Σιωπή δεν είναι χρυσός. Αν και ο λαός λέει το αντίθετο. Ότι είναι χρυσός. Εσύ γιατί και πως επιμένεις ότι δεν είναι.

Έγραψα ένα έργο με πολλές αλήθειες, μιλάει για την διαφορετικότητα,  τον ρατσισμό, το bullying. Σαφώς και σε αυτές τις περιπτώσεις η Σιωπή ΔΕΝ είναι Χρυσός. Πρέπει να μάθουμε να μιλάμε. Μόνο έτσι θα υπάρξει αποτελεσματικότητα και εγρήγορση.

Έγραψες αυτό το μουσικοθεατρικό έργο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλα μπορούν να λεχθούν και μέσω του τραγουδιού. Τόσα πολλά τραγούδια όμως, παράλληλα με τον πεζό λόγο θα μπορούσε κανείς να τα θεωρήσει υπερβολή.

Μα είναι καθαρά ένα μουσικοθεατρικό θέαμα. Έτσι κι αλλιώς εμένα το σπίτι μου είναι η μουσική, με αυτήν λειτουργώ, από αυτήν εμπνέομαι και με αυτήν ζω. Είναι η ανάσα μου. Δε θα μπορούσα να λειτουργήσω αλλιώς. Έτσι είμαι από μικρό παιδί. Έτσι με έμαθε η μητέρα μου και ο πατέρας μου. Σε αυτούς χρωστάω την αγάπη μου για την μουσική. Τώρα εάν είναι υπερβολικό, μπορεί ναι, αλλά συγχωρείστε με είμαι ακόμα πολύ νέος,  θέλω να πιστεύω ότι έχω ακόμα δρόμο και ανηφόρες να αντιμετωπίσω. Πάντα μαθαίνουμε και γινόμαστε καλύτεροι αρκεί να σεβόμαστε και να αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Κι εγώ το αγαπάω πολύ.

Πότε ανέβηκε για πρώτη φορά το έργο σου αυτό και με ποιούς ηθοποιούς και σκηνοθέτη;

Ανέβηκε για πρώτη φορά πριν από 3 χρόνια, όμως μπορεί κάλλιστα να παίζεται για πολλά χρόνια ακόμα γιατί καταπιάνεται με επίκαιρα θέματα που δεν θα πάψουν να μας απασχολούν. Δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω κάποιον ή κάποιους γιατί στα τόσα χρόνια που παίζεται η παράσταση είχα την τιμή να συνεργάζομαι με εξαιρετικά ταλαντούχους καλλιτέχνες και σκηνοθέτες. Ο καθένας άφησε το δικό του κομματάκι σε αυτήν την παράσταση.

“Εμένα το σπίτι μου είναι η μουσική, με αυτήν λειτουργώ, από αυτήν εμπνέομαι και με αυτήν ζω. Είναι η ανάσα μου. Δε θα μπορούσα να λειτουργήσω αλλιώς”

Η ”Σιωπή δεν είναι Χρυσός” δεν είναι απολύτως βιογραφικό. Βαγγέλη ονομάζεις τον πρωταγωνιστή.

Ναι έχει στοιχεία βιογραφικά δικά μου και στοιχεία από περιστατικά που αντιμετώπισε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης μαζί με μια δραματουργική επεξεργασία. Επιπλέον, το όνομα αυτό είναι απολύτως δημοφιλές στον τόπο μας περνώντας το μήνυμα ότι αυτά που συμβαίνουν στον πρωταγωνιστή,  συμβαίνουν γύρω μας, είναι οικεία και είναι και αντιμετωπίσιμα, αρκεί να μη φοβόμαστε.

Τώρα πήρε άλλη τροπή το ”Η Σιωπή δεν είναι χρυσός”. Παρουσιάζεται έντονα διαφοροποιημένη η παράσταση της. Ανέλαβες και την σκηνοθεσία εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο που ούτως η άλλως κράταγες.

Καταρχάς θα ήθελα να πω δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ , γιατί γνωρίζετε πολύ καλά τα όσα έχω κάνει, έχετε δει την παράσταση σε όλες τις παραλλαγές της και με τιμήσαμε με την παρουσία σας και στην φετινή πρεμιέρα της παράστασης στο Δημοτικό Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης Δημήτρης Κιντής. Είμαι ευτυχής που σε αυτήν την παραλλαγή συμμετέχουν οι μαθητές μου από το ΙΕΚ ΑΛΦΑ. Είναι μία παράσταση αφιερωμένη στα νέα παιδιά  που ουσιαστικά είναι το μέλλον μας. Για αυτόν τον λόγο ανέλαβα και την σκηνοθεσία, για να τους ξεκλειδώσω πτυχές που είχα δει ότι υπάρχουν αλλά έπρεπε να βρω τρόπους να βγουν στην επιφάνεια.

Το έργο σου αυτό, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να παρουσιαστεί με ποικίλους τρόπους. Έχεις στο μυαλό σου κάποιες ιδέες για την συνέχιση του.

Ναι προσπαθώ δηλαδή κάθε φορά να το παρουσιάζω διαφορετικά. Τώρα που έφυγε το άγχος μαζί με την πρεμιέρα και ξεκίνησε και η δεύτερη παραγωγή μας “Κάντω Τζαβέλλα  – Έρωτας στα χρόνια της Επανάστασης”, θα κάτσω με ηρεμία, όση υπάρχει, να δω πως θα το προσεγγίσω του χρόνου. Έχω ιδέες αλλά από την ιδέα έως την υλοποίηση είναι μακρύς ο δρόμος! Μέχρι που μου έχει περάσει από το μυαλό και η κινηματογραφική προσέγγιση του έργου.

Κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν να φτάσεις εδώ που έφτασες. Τι, μέσα σου, ήταν αυτό που σε πείσμωσε και αντιστάθηκες στην αφάνεια; Θα μπορούσες, κάλλιστα να είσαι, ένας από τους πολλούς μουσικούς και ερμηνευτές που έμειναν στο σκοτάδι. Τι σε έφτασε στο φως;

Αρχικά η πίστη και η υποστήριξη της οικογένειας μου σε εμένα. Το πάθος της και η μαχητικότητα της. Η οικογένεια μου με έμαθε να πολεμάω για αυτό που αγαπάω. Και το αγαπάω τόσο πολύ που έμαθα να παλεύω για αυτό. Εξάλλου το ΦΩΣ είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Και οι δυσκολίες έρχονται για να μάθουμε να πεισμώνουμε περισσότερο, να μαθαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να αλλάζουμε προς το καλύτερο, να έχουμε υπομονή αλλά και επιμονή.

Πως αυτοχαρακτηρίζεσαι;

Δεν μου αρέσει να αυτοχαρακτηρίζομαι. Εξάλλου ζούμε σε μία χώρα που καλώς ή κακώς όλοι έχουμε κάτι να πούμε για κάποιον άλλο οπότε προτιμώ να αφήνω τους άλλους να με χαρακτηρίζουν. Μου αρέσει όμως πολύ η αυτοκριτική. Είναι βασικό κομμάτι της επιτυχίας.

“Έχω μάθει στις δυσκολίες και όχι στις ευκολίες. Το θέατρο είναι κάτι μαγικό.  Όταν μπεις σε αυτόν τον κόσμο δύσκολα φεύγεις”

Τι ήταν αυτό που σε κινητοποίησε να ασχοληθείς με τις θεατρικές παραγωγές που έχουν έντονο ρίσκο. Θα συνεχίσεις και σε αυτόν τον ολισθηρό τομέα;

Έχω μάθει στις δυσκολίες και όχι στις ευκολίες. Το θέατρο είναι κάτι μαγικό.  Όταν μπεις σε αυτόν τον κόσμο δύσκολα φεύγεις.  Θα ήθελα να ασχοληθώ και άλλο. Θα ήθελα σιγά σιγά να κάνω και άλλες παραγωγές.  Θα ήθελα εκτός από το Ηρώδειο που το έκανα,  να πάω στην Επίδαυρο με παραγωγή μου και νιώθω ότι αυτό θα γίνει σύντομα.

“Όταν ονειρεύομαι στοχεύω ψηλά. Το ίδιο δεν κάνουμε και όταν πετάμε; Πετάμε ψηλά!!”

Πόσο αυτάρεσκος είσαι, αν είσαι;

Με τα χρόνια έμαθα να είμαι. Πρέπει να έχει κανείς και λίγο από αυτό το συστατικό στον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του αλλιώς ελλοχεύουν κίνδυνοι και είναι πολλοί. Κακά τα ψέματα είμαι ένα χορτάτο και τυχερό παιδί. Η ενασχόληση μου με τις παραγωγές με έκανε να βάζω στοπ, να έχω όρια, να μην επαναπαύομαι.

Θεωρείς ότι στους πολλούς τομείς που ενεργοποιείσαι, είσαι απόλυτα αποδεκτός; Αν όχι τι κάνεις για να ”αρέσεις”;

Παλαιότερα θύμωνα πολύ. Ήθελα να με αποδεχτούν και να με συμπαθούν όλοι. Με τα χρόνια να περνούν  συνειδητοποίησα πως αυτό που πραγματικά επιθυμείς είναι να κάνεις αξιοπρεπή περάσματα, να έχεις υγεία και να προσπαθείς να βελτιώνεσαι για εσένα τον ίδιο και όχι για τους άλλους.

Πώς διαβλέπεις την μελλοντική σου πορεία; Την σχεδιάζεις η ανήκεις σε εκείνους που λένε ”όσα πάνε κι’ όσα έρθουν”; Τι περισσότερο από όσα έχεις κάνει θα επιθυμούσες να κάνεις;

Θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο για να ασχοληθώ με την μουσική μου. Δεν είναι εύκολο πράγμα οι παραγωγές.  Σου αντλούν όλο σου τον χρόνο και το είναι. Ονειρεύομαι υγεία, χαμόγελα, μουσικές, εμπνευσμένες στιγμές, διακοπές… κι αν μας αντέξει το σκοινί θα φανεί στο χειροκρότημα… πάντα!!! Προς το παρόν η καλοκαιρινή περιοδεία των 2 παραγωγών μας συνεχίζεται σε πολλές γειτονιές της Ελλάδας και προσπαθώ όσο μπορώ να την συνδυάζω και με όμορφες στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας στα πανέμορφα τοπία του τόπου μας.