Το νού σου, “Σα βγείς στο πηγαιμό γιά την Ιθάκη …”!

Σχόλιο

Είναι εποχές άνοιξης, ανάτασης κι Ανάστασης, έπονται κι εποχές κρίσης, τρικυμίας και χειμώνος!

Σημασία έχουν οι σταθερές, οι αξίες κι οι αρχές για την πορεία στο χρόνο, για την πλεύση στους καιρούς. Πόσο μάλλον όταν αυτή το ταξίδι είναι πολυαιώνιο και το πανί στο καράβι φουσκώνει από τότε που τραγούδησε ο Όμηρος τους καημούς και τα πάθια του Οδυσσέα ενώ του κρατούσε αμάχη ο Ποσειδώνας. Και τον ούριο άνεμο διαδέχεται η αγριεμένη θάλασσα,  μετά τους Κίκονες  οι Λωτοφάγοι να τους ξεστρατίσουν επιχειρούν, οι Σειρήνες ηδυμόλπως να τους ξεμυαλίσουν εις αφανισμόν, ο Κύκλωπας να τους γευματίσει, η Σκύλα κι η Χάρυβδη να τους αφανίσουν, κι η Κίρκη ζώα οικόσιτα στην αυλή της τους θέλει!

Μυθολογία, ισχυρίζονται τινές!

Κι ύστερα σε δεύτερη ανάγνωση των της ιστορίας, και ακολούθως σε τρίτη μελέτη των της κοινωνίας αντιλαμβάνεσαι ότι τούτες οι περιγραφές του Πατριάρχη Ομήρου προφητικές ήταν και βαθυστόχαστες κι έβλεπε τα ανθρώπινα τα τότε και τα επόμενα και προφητικώς διατύπωνε τα μέλλοντα συμβαίνειν! Κι είναι τέτοιας ενάργειας  και τόσης έντασης οι περιγραφές της Οδύσσειας, οι ζωγραφικοί πίνακες που ξομπλιάζει περίτεχνα μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας, μα πιότερο βαθυστόχαστοι οι συμβολισμοί που παριστάνονται ως η ακαταμάχητη αλληλουχία των εμποδίων που εγέρθηκαν μπροστά στον πανθρώπινο ήρωά του, τον Οδυσσέα,  μετά τον θρίαμβο , μετά την περηφανή νίκη, μετά την άλωση της Τροίας, μετά που γεμίσαν τα καράβια χρυσό κι ασήμι, αλληλουχία ανυπέρβλητων καταστάσεων που έπρεπε , που πρέπει να υπερνικηθούν, αδύνατον, κι όμως το αδύνατο έγινε μπορετό, κι όμως τα αδύνατα υπερκεράστηκαν, ώστε σε δεύτερη προσέγγιση, στη τρίτη μελέτη των μαγεμένης ποιότητας, γλωσσικής, ποιητικής, περιγραφικής των ομηρικών  ραψωδιών , αντιλαμβάνεσαι, κάλλιον ειπείν, βιώνεις ότι ο γέρο Όμηρος τα μελλούμενα προέλεγε και σε εμάς των επομένων γενεών χρησμολογούσε, οδόν ημίν δεικνύμενος.

Κι έλεγε για τους πρόθυμους να εγκαταλείψουν συντρόφους και ταξίδι, σκοπό επιστροφής, αγώνες και πατρίδα, πρόθυμοι σε άλλους κόσμους να βρεθούν, ως Λωτοφάγοι, της τρυφή ή των ουσιών, και ανιστορούσε την έλξη των Σειρήνων τότε και τώρα που δελεάζουν απατηλώς και κατασπαράζουν χωρίς οίκτο οι απατεώνες τους περιπλεγμένους στον ιστό τους, και ζωγράφιζε με ζοφερά χρώματα τις παγίδες της Σκύλας και της Χάρυβδης, τον αχανή ρούφουλα της ιστορίας και της πολιτικής, το αιματοβσμμένο θηρίο της οικονομίας και των συμφερόντων που αενάως ζητούν τίνα καταπίουν!

Μα δεν είναι μυθολογία, αυτό, τούτο αντιλαμβάνεται ο καθένας που διαβάζει και ξαναδιαβάζει, μελετά και απολαμβάνει τις ζωντανές ζωγραφικές απεικονίσεις του γέρο ραψωδού, πίνακες ανείπωτης έντασης και επανειλημμένων κορυφώσεων, σαν από ένα τεράστιο  κύμα στην κορύφωση του επομένου αφρίζοντος και αλαλάζοντος κύματος αενάως!

Δεν πρόκειται για Μυθολογία, αλλά για Τέχνη ως κορύφωση του ανθρωπίνου πνεύματος, τέτοιας διαύγειας και προόρασης, τόσης προόρασης και προφητείας που δήλον καθίσταται ότι ο Πατριάρχης των γραμμάτων μας περιέγραφε το τί μας περίμενε, το τι μας μέλλεται και μας προετοίμαζε εφοδιάζοντάς μας με ψυχή και τροφή, με παραδείγματα και με τέχνη, με γλώσσα και ποίηση, με νήες και λευκά ιστία για να αρμενίζουμε στον μέλανα πόντο της ιστορίας, προετοιμασία για τα μέλλοντα συμβαίνειν!

Καταπιάστηκα  δευτεριάτικα με τον Όμηρο

πολιτικολογώντας.

Ναι, ακριβώς, πολιτικολογώντας!

Κι αφού τούτη την χρονική συγκυρία διαβαίνουμε με το καραβάνι την έρημο της έκπτωσης των Πολιτικών μας αρχών κι αξιών, κι αφού υποφέρουμε ως Λαός κι ως Πολίτες, από την βασανιστική δίψα της έλλειψης δροσερού Πολιτικού Λόγου, ζώσας Πολιτικής Έκφρασης ικανής να αναζωογονήσει , να τονώσει, να μοιράσει ελπίδες, να τονώσει τις καρδιές, να στυλώσει τα κορμιά, να εμπνεύσει για τη συνέχεια, συνέχεια αγώνων για να φθάσουμε, να φθάνουμε αενάως , στην ποθητή Ιθάκη, κι εμείς τούτη την φανταζόμαστε, την οραματιζόμαστε να ‘ναι Δημοκρατική, με σεβασμό στον Άνθρωπο, να ‘ναι Προοδευτική, με σεβασμό στον Πολίτη, να ‘ναι Κοινωνική, με έγνοια γιά τον αναγκεμένο, να ‘ναι Πολιτισμένη με μέριμνα για την γλώσσα του Ομήρου, του Ευρυπίδη, του Θουκυδίδη, του Παύλου, του Χρυσόστομου, του Ρωμανού, του Δαμασκηνού, του Ερωτόκριτου, του Μικροκωνσταντή και του Ακρίτα, του Κάλβου και του Νικόδημου, του Σολωμού και του Μακρυγιάννη, του Καβάφη και του Παλαμά, του Σικελιανού, του Σεφέρη, του Ρίτσου, του Ελύτη, να ‘χει έρωτα για τις Τέχνες, την Μουσική, το Θέατρο και τον Κινηματογράφο, την Ζωγραφική και την Γλυπτική, ατελείωτη η σειρά κορυφώσεων πνεύματος έκπαλαι και άχρι του νύν,

λοιπόν, να ‘χει χρειάζεται επίγνωση από πού ερχόμαστε, ποιοί είμαστε, τι πραγμάτειες μεταφέρουμε στ’ αμπάρια μας, πόσο αίμα χύθηκε για να τις σώσουμε, πόσοι συντρόφοι χάθηκαν στις θάλασσες των καιρών για να φυλαχτεί η παρακαταθήκη, η πολυτίμητη,

σε τούτη την κρίσιμη ώρα,

σε τούτη την ξηρασία της Πολιτικής,

σε αυτή ακριβώς την χειμερία τρικυμία της αφασίας Πολιτικής έκφρασης,

τον Όμηρο να ‘χουμε στον νου μας,

την Κίρκη που χοίρους σταυλιζομένους προς πάχυνση στην αυλή της μας θέλει μέχρι την σφαγή για να στολίσουμε τις ασημένιες πιατέλες των δείπνων της διαπλοκής,

τους Λαιστρηγόνες που τα καράβια ορέγονται και την πραγμάτεια μας,

γι αυτό και τσάτσους της παραπληροφόρησης και μειράκια της πληρωμένης αθλιότητας και υπόδικους εντεταλμένους επιστρατεύουν για να μας ξεστρατίσουν από τον σκοπό μας, να ξελογιαστούμε ώστε να παρατήσουμε αρχές κι αξίες Δημοκρατίας, Δικαιοσύνης  και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Αυτοδιοίκησης  και Υγείας, Πολιτισμού και Παιδείας, Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος

για να ξαστοχίστουμε μοιραίοι κι άβουλοι άλλοι εν χώρα λωτοφάγων, άλλοι χοιρόμορφοι προς σφαγιασμόν, τινές σειρηνόβρωτοι κι άλλοι βορά και θροφή των τεράτων της θαλάσσης!

Τον νου σας, σύντροφοι!

Κι η διαπλοκή μάχεται!

Οι Μνηστήρες περιμένουν στο τέλος!

Τον νου σας, τοις κείνου ρήμασι, του γέρο Όμηρου, πειθόμενοι.

Τον νου σας στην Ιθάκη , στο κράτος του Δήμου, στην ισχύ του Λαού!

Το τόξο του Οδυσσέα στο χέρι!

Με μάχες κερδίζονται οι αγώνες, και

Με στρατηγική που κατευθύνει τις μάχες!

 

*Μάρκος Μπόλαρης. Νομικός – Πρώην Υπουργός

Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο reformer.gr είναι προσωπικές και εκφράζουν τον συγγραφέα.

Στη συνέχεια

Σχετικά Άρθρα

Συζήτηση σχετικά με post