Του Μάρκου Μπόλαρη: Ο Άγιος Φεβρουάριος

Σχόλιο

Ταξίδι γιά τα Κύθηρα, κίνησε, μέσα στον Φλεβάρη

ο αγαπημένος Χρήστος Φωτίου!

Ταξίδι γιά τα άνω Κύθηρα , όχι γιά το όμορφο Τσιρίγο της εκλογικής του περιφέρειας!

Κι απορεί πάσα γλώσσα πώς να τον αποχαιρετίσει!

Πώς να αποχαιρετίσεις τούτον τον Άρχοντα του Πειραιά, πώς να τον επαινέσεις, τι λόγους εγκωμιαστικούς γιά τον επικήδειο λόγο να πλέξεις;

Πρώτα , άραγε , να ξομπλιάσεις λόγους γιά τον Αγωνιστή της Δημοκρατίας τον ασυμβίβαστο;

Να πλέξεις , μήπως, στεφάνι από δάφνες γιά τον

Αντιστασιακό κατά της επαίσχυντης Δικτατορίας,

γία τον φυλακισμένο και τον εξόριστο στη Γυάρο;

Να εστιάσεις στους αυτοδιοικητικούς αγώνες και τις επιτυχίες του Δημάρχου, που λάτρευε το Κερατσίνι;

Την θητεία του στην Νομαρχία του μεγάλου λιμανιού της χώρας να προβάλλεις;

Την μεστή διακυβέρνηση του Πειραιά από έναν έμπειρο και πολυτάλαντο άνδρα της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτικής να αναδείξεις;

Ή μήπως πάλιν, την Υπουργική του θητεία στο Υπουργείο Εμπορίου, όπου η σωρευμένη εμπειρία του αποστάζει σοφία, προσόντα που είχε ιδεί ο  μέγας Ανδρέας Παπανδρέου και τοποθέτησε τον λύχνο πάνω στον κυβερνητικό φανοστάτη γιά να φέγγει τοις πάσι;

Ο ποιητής γράφει στοχαστικά:

Λίγα καράβια αφήσαν πίσω τους τέτοια γραμμή!

Κι ο γράφων τούτον τον στίχο δανείζομαι γιά να ψάλλω τον επικήδειο στον Άρχοντα του Πειραιά,

τον ήδη ταξιδεύοντα γιά τις Άνω Μονές, γιατί καταφανέστατα είναι πολύ λίγοι οι άνδρες στα δημόσια πράγματα της Ελλάδας που σημάδεψαν με το διάβα τους τον τόπο , όσον ο Χρήστος Φωτίου!

Όχι δεν είναι μόνον η εξαιρετική νομική του σκευή, όχι δεν είναι απλά η ικανότητά του στα αυτοδιοικητικά, ούτε μόνον η μοναδική αποτελεσματικότητά του στην υλοποίηση του οράματός του γιά τον τόπο, δεν είναι ούτε το χάρισμα του λόγου και η πειθώ με την οποία καθήλωνε και σαγήνευε τους Πειραιώτες, ούτε πάλιν είναι το οξύ πολιτικό μυαλό του και η στέρεα ικανότητα πολιτικής ανάλυσης, δεν είναι μόνον η φιλοπατρία του και η αγάπη του στον Πειραιά και τους συμπολίτες του, είναι όλα αυτά,

συστατικά μιάς φωτεινής προσωπικότητας,

μα πιότερο κι πάνω απ’ όλα

είναι που ο εκλιπών Άρχοντας του Πειραιά

ήταν Άνθρωπος,

ήταν άνθρωπος με σεβασμό στον συνάνθρωπο,

ήταν δημοκράτης με σεβασμό στους πολίτες,

ήταν δίκαιος, βίωνε την δικαιοσύνη και πάλευε γιά την δικαιοσύνη,

Άνθρωπος ήταν με αρχές, με πιστεύω,

με όραμα γιά τον Τόπο!

Και τούτη η λαμπερή ζωή του,

τούτη η ολόψυχη προσφορά του,

τούτο το ολοκληρωτικό δόσιμο στους πατριώτες του

ήταν που τον έκανε ξεχωριστό!

Τι προνόμιο μου επιφύλαξε η ζωή, τι μέγιστο προνόμιο να με συγκαταλέγει στους φίλους του!

Κι ήταν αυτή η φιλία που μου επέτρεψε

να ξεχωρίσω το εξαίρετο απαύγασμα

αυτής της πειραιώτικης ψυχής,

το χάρισμά του το ποιητικό , το χάρισμά του το λογοτεχνικό, την ευγλωττία του και την ικανότητά του με δυό γραμμές, με δέκα λέξεις να βάζει το μαχαίρι της κοινωνικής του αγωνίας, το χέρι του επί τον τύπον των ήλων της καθημαγμένης πολιτικής μας κατάστασης στην Ελλάδα σήμερα!

Άρχοντα , το μαντήλι σηκώνουμε ,σήμερα εις αποχαιρετισμόν, το πλοίο ξεμακραίνει, σε θωρούμε περήφανο και γαλήνιο στην πλώρη,

δίκαιος πορεύεσαι εν Χώρα δικαίων,

πολύμοχθος ταξιδεύεις κι ευχόμαστε ανάπαυση!

Το Κερατσίνι, ο Πειραιάς, η Ελλάδα,

η Δημοκρατική Παράταξη

σε προπέμπουν ευγνωμόνως!

Εν Χώρα Ζώντων, Άρχοντα!

*Μάρκος Μπόλαρης. Νομικός – Πρώην Υπουργός

Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο reformer.gr είναι προσωπικές και εκφράζουν τον συγγραφέα.

Στη συνέχεια

Σχετικά Άρθρα

Συζήτηση σχετικά με post