Συνέντευξη: Γιάννης Γαβρίλης

Ο Γιάννης Γαβρίλης συνομιλεί με τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρίας ”Θεατρικές Σκηνές” Πάνο Κατσαρίδη, για το παρελθόν, το παρών και το μέλλον του Θεάτρου, μεταφέρει τη γνώμη του για την αναστολή των θεατρικών παραστάσεων κατά την διάρκεια της υγειονομικής κρίσης του covid-19, αναφέρεται στις δυσκολίες επιβίωσης των εργαζομένων στις Παραστατικές Τέχνες, την προσπάθεια επίλυσης των προβλημάτων, την στήριξη τους από τους παραγωγούς  και μιλάει για την πορεία του στον χώρο των θεατρικών παραγωγών, καθώς και την επιθυμία του, για αναβαθμισμένες και ποιοτικές θεατρικές παραστάσεις, στην νέα πραγματικότητα που θα φέρει η μετά κορωνοιού εποχή.

Η πρώτη μου ερώτηση είναι άκρως επίκαιρη. Άκουσα προσφάτως τον Υπουργό Ανάπτυξης τον κ. Άδωνη Γεωργιάδη να λέει, επί λέξει ” Δώσαμε μεγάλα ποσά στήριξης στους καλλιτεχνικούς επιχειρηματίες”. Είναι έτσι;

Μέχρι αυτή τη στιγμή οι θεατρικοί παραγωγοί έχουμε λάβει μόνο τα οριζόντια μέτρα που αφορούν όλους τους κλάδους της οικονομίας που επλήγησαν από την πανδημία. Αναμένουμε ωστόσο την επιδότηση των κενών θέσεων για το τελευταίο τρίμηνο του 2020 που ακόμα δεν έχει εκταμιευτεί, ενώ έχουμε κάνει αιτήσεις από το Φεβρουάριο και επίσης την αντίστοιχη επιδότηση για το πρώτο τετράμηνο του 2021 που δεν έχει καν νομοθετηθεί ακόμα.

Οι θεατρικοί παραγωγοί πήρατε θέση με ανοιχτές επιστολές και  επαφές με το Υπουργείο Πολιτισμού ζητώντας μέτρα στήριξης για την βιωσιμότητα των θεατρικών επιχειρήσεων και την υποστήριξη των εργαζομένων στις Παραστατικές Τέχνες. Αν και νομίζω ότι υπήρχαν κάποιες διαφωνίες μεταξύ σας, το αποτέλεσμα αυτών των επαφών ήταν το προσδοκώμενο; 

Κάναμε μεγάλο αγώνα και όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά και ήταν από τις λίγες φορές που οι θεατρικοί παραγωγοί λειτουργήσαμε συντεταγμένα. Διαφωνίες υπάρχουν πάντα αλλά το συλλογικό καλό του κλάδου μας τις υπερβαίνει. Όποιος πετύχει κάτι καλό είναι για όλους μας. Κάποια πράγματα που ζητήσαμε εισακούστηκαν και κάποια όχι.

“Το θέατρο πρέπει να επιστρέψει στον φυσικό του χώρο γιατί η ζωντανή του φύση δεν αναπληρώνεται με τίποτα”

Προσωπική μου άποψη. Τα Θέατρα δεν έπρεπε να κλείσουν. Θεωρώ άδικη αυτή την κυβερνητική απόφαση. Θα μπορούσαν να είναι εν λειτουργία με τα επιβαλλόμενα μέτρα προστασίας και για τους θεατές και για τους εργαζόμενους σε αυτά. Έκλεισαν όμως. Εσείς πως διαχειριστήκατε αυτό το πρόβλημα διαβίωσης των δικών σας εργαζομένων. Ηθοποιών και μη.

Δεν γινόταν να μην κλείσουν τα θέατρα, γιατί αυτό από ένα σημείο και μετά θα έθετε σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και ειδικά από τη στιγμή που έκλεισαν μέχρι και τα σχολεία και άλλοι σημαντικοί τομείς της ζωής μας. Οι δικοί μας εργαζόμενοι είχαν προλάβει να προσληφθούν και να εργαστούν για ένα διάστημα οπότε μπήκαν σε καθεστώς αναστολής και έλαβαν όλη τη σεζόν την αποζημίωση ειδικού σκοπού.

Στις 28 Μαΐου ανοίγουν  τα υπαίθρια θέατρα. Με πληρότητα 50%, με αποστάσεις και με μάσκες οι θεατές. Ότι έγινε δηλαδή και το περσινό καλοκαίρι. Όμως. Αυτή η πληρότητα είναι ικανή να ισοσκελίσει, την δαπάνη ανεβάσματος μιας θεατρικής παράστασης, να βγουν τα έξοδα και να προσφέρει και ένα κάποιο  κέρδος στον παραγωγό; 

Κατηγορηματικά όχι. Πληρότητα 50% σημαίνει τεράστιο ρίσκο για τις ήδη πολύπαθες εταιρείες παραγωγής, σημαίνει πολύ μικρές και ολιγοπρόσωπες παραστάσεις και τελικά υψηλή ανεργία στον τραυματισμένο χώρο του Πολιτισμού.

Η εταιρία σας, οι ”Θεατρικές Σκηνές”, θα είναι παρούσα στο όποιο και όπως φετινό θεατρικό καλοκαίρι; Αν όχι τι σχεδιάζετε για την επερχόμενη χειμερινή περίοδο; 

Αποφασίσαμε συνειδητά να μην κάνουμε περιοδεία το φετινό καλοκαίρι. Δεν υπήρχε ο χρόνος και οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Ανασυντασσόμαστε και ετοιμαζόμαστε για το φθινόπωρο. Το Παλλάς θα ανοίξει με το Τρίτο Στεφάνι σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, τη μεγάλη μας παραγωγή που αγαπήθηκε τόσο και πρόλαβε να παιχτεί μόνο για 13 παραστάσεις, ενώ κάθε Δευτέρα και Τρίτη θα φιλοξενεί το θρυλικό Masterclass σε μια συνεργασία με την εταιρεία του αείμνηστου Μιχάλη Αδάμ. Στο ΗΒΗ θα ανέβει και πάλι η πολύ πετυχημένη παράσταση Όποιος θέλει να χωρίσει να σηκώσει το χέρι του Γιώργου Καπουτζίδη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πως και γιατί μπήκατε στον χώρο των θεατρικών παραγωγών, εσείς κ. Κατσαρίδη ως Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας ”Θεατρικές Σκηνές” μαζί με τον κ. Γιάννη Κέντ, στο ιστορικό ”Παλλάς” κατ’ αρχήν.

Μπήκαμε στο Θέατρο με πολλή αγάπη και ρομαντισμό αλλά και γιατί επιχειρηματικά θεωρήσαμε ότι υπάρχει χώρος να γίνουν πολύ ωραία πράγματα μέσα από μια νέα εταιρεία με όραμα, οργάνωση και σκληρή δουλειά. Ας πούμε ότι ήταν ένα όνειρο ζωής που πραγματώθηκε.

“Αναμένουμε την επιδότηση των κενών θέσεων για το τελευταίο τρίμηνο του 2020 που ακόμα δεν έχει εκταμιευτεί, ενώ έχουμε κάνει αιτήσεις από το Φεβρουάριο και επίσης την αντίστοιχη επιδότηση για το πρώτο τετράμηνο του 2021 που δεν έχει καν νομοθετηθεί ακόμα”

Στην δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε, πάνω από ένα χρόνο τώρα, εσείς ρισκάρατε να αναλάβετε  και άλλους θεατρικούς χώρους. Το Θέατρο ”Ηβη” στου Ψυρρή,  ανακαινίζοντας παράλληλα, σε θέατρο τον πρώην κινηματογράφο της οδού Ιουλιανού ”Αλκυονίς”. Κάτι που λίγοι επιχειρηματίες θα έκαναν. Ως επένδυση, θεωρώ, ότι σας στοίχησε ουκ ολίγα. Εξηγήστε μου πιο ήταν το σκεπτικό σας και προχωρήσατε σε αυτό, θα το χαρακτηρίσω, τόλμημα;

Το ΗΒΗ το έχουμε εδώ και 4 χρόνια τώρα, δεν το αναλάβαμε μέσα στην πανδημία. Το Αλκυονίς επίσης το ανακαινίσαμε και ανεβάσαμε δύο παραστάσεις πριν ξεσπάσει ο κορωνοιός. Ωστόσο θα σας πω ότι η θεατρική παραγωγή είναι από μόνη της ένα τόλμημα που θέλει γερό στομάχι.

Mιλήστε μου για τις διαδικτυακές παραστάσεις. Ανέβασαν οι ”Θεατρικές Σκηνές” παρόμοιες. Ήταν μια  λύση ανάγκης, σε καλλιτεχνικό, αλλά και οικονομικό επίπεδο;  Γνωρίζουμε πολύ καλά, πως η ”ζωντανή”, η αληθινή,  θεατρική παράσταση μόνο στη σκηνή μπορεί να εξελιχτεί. Συμφωνείτε οτι δεν αναπληρώνετε με την ”on line streaming” παρουσίαση της; 

Η αλήθεια είναι πως οι Θεατρικές Σκηνές έκαναν τις πιο πετυχημένες on line streaming προβολές και ο κόσμος αγκάλιασε τις δουλειές μας. Ήταν η μόνη λύση να υπάρξουμε με ένα τρόπο. Και ήταν πολύ συγκινητικό το ότι τα έργα μας ταξίδεψαν σε πολλές χώρες του κόσμου και μπήκαν σε χιλιάδες σπίτια. Υπάρχουν Έλληνες παντού που δεν έχουν τη δυνατότητα να έρθουν στην Αθήνα να δουν θέατρο. Επίσης από τα έσοδα πληρώθηκε πολύ κόσμος μέσα σε καιρό δύσκολο. Εννοείται όμως πως το θέατρο πρέπει να επιστρέψει στον φυσικό του χώρο γιατί η ζωντανή του φύση δεν αναπληρώνεται με τίποτα.

Μιλώντας για τον εαυτό σας κ. Κατσαρίδη, έχετε πει πως ένα χαρακτηριστικό σας είναι η διαίσθηση, είναι το καλό ένστικτο. Αρκούν αυτά για να θεωρηθεί κάποιος επιτυχημένος θεατρικός παραγωγός;

Η επιτυχία μπορεί να έρθει μόνο μέσα από σκληρή δουλειά. Το ένστικτο και η τύχη είναι δύο παράγοντες που απλά μπορούν να βοηθήσουν.

Από την φύση σας, είσαστε αισιόδοξος;

Προσπαθώ να είμαι μόνο αισιόδοξος. Τις περισσότερες φορές το καταφέρνω. Όχι πάντα.

Πόσο σας ενδιαφέρει η υστεροφημία.

Η προσωπική μου υστεροφημία δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Αυτό που θέλω είναι κάποιες από τις παραστάσεις μας να μείνουν στην ιστορία του θεάτρου και να τις θυμούνται με αγάπη. Όπως έχω κι εγώ στην καρδιά μου παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει και θα μου μείνουν για πάντα αξέχαστες.

Τι σημαίνει για εσάς η  λέξη ”Ουτοπία” και ως πράξη η λέξη ”Όραμα”. 

Η ουτοπία σαν λέξη δεν μου αρέσει καθόλου. Την συνδέω με το ανέφικτο και δεν με αφορά. Το Όραμα είναι δημιουργικό, είναι κινητήριος δύναμη, οφείλεις να κάνεις τα πάντα για να το εκπληρώσεις και τότε η ικανοποίηση είναι μεγάλη.

“Πληρότητα 50% σημαίνει τεράστιο ρίσκο για τις ήδη πολύπαθες εταιρείες παραγωγής, σημαίνει πολύ μικρές και ολιγοπρόσωπες παραστάσεις και τελικά υψηλή ανεργία στον τραυματισμένο χώρο του Πολιτισμού”

Ελπίζουμε πως η επιζητούμενη ”κανονικότητα” δεν είναι πλέον πολύ μακριά. Οι ”Θεατρικές Σκηνές” και εσείς προσωπικά, πως μεταφράζετε αυτή την κανονικότητα. Η όποια επανεκκίνηση θα ακολουθήσει το παρελθόν η πρέπει να κινητοποιηθεί στα πλαίσια ενός ρηξικέλευθου μέλλοντος;  

Έχουμε πολλές πληγές μετά από όλο αυτό που περάσαμε. Θέλουμε μόνο να ανοίξουμε ξανά, με τη μεγαλύτερη δυνατή πληρότητα, και να έρθει ξανά ο κόσμος στο θέατρο. Μου λείπει πολύ να δω το Παλλάς γεμάτο ξανά. Μου λείπει όλη η διαδικασία. Όλη αυτή η κρίση πιστεύω θα γεννήσει νέες ιδέες, θα φέρει νέες ισορροπίες και τελικά θα δώσει στο θέατρο μια νέα ελπιδοφόρα περίοδο.

Και κλείνοντας. Τι θα θυσιάζατε η έχετε θυσιάσει για να αφήσετε ένα καλό όνομα στο χώρο των θεατρικών παραγωγών; 

Εκτός από τον προσωπικό μου χρόνο δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα να θυσιάσω κάτι άλλο. Πιστεύω ότι όταν αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις και το κάνεις έντιμα δεν υπάρχει περίπτωση να μην αφήσεις και καλό όνομα. Θέλει όμως καθημερινό αγώνα γιατί κρινόμαστε όλοι καθημερινά.